Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο
Κλείσιμο σε 10 δευτερόλεπτα..
Κλείσιμο

Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης εύχεται να είχε γράψει το «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» του Μαρσέλ Προυστ

Εμφανίστηκε στον χώρο της ελληνικής πεζογραφίας το 1990 με το μυθιστόρημα «Κρυμμένοι άνθρωποι» και από τότε μας απασχολεί συνέχεια θετικά.

Ποιο ήταν το αγαπημένο σας βιβλίο όταν μεγαλώνατε; Το μυθιστόρημα του Αλέξανδρου Δουμά, «Κόμης Μοντεχρίστο». Μου το είχε χαρίσει η νονά μου στην πρώτη Γυμνασίου, το λάτρεψα γιατί με παρέσυρε με την πλοκή και τους χαρακτήρες του.

Ποιο βιβλίο διαβάσατε και ξαναδιαβάσατε; Τα διηγήματα του Γιώργου Ιωάννου. Από φοιτητής που τα πρωτοδιάβασα και μέχρι σήμερα δεν έπαψαν κάθε φορά να με συγκινούν με την απλότητα και την εξομολογητική τους διάθεση. Θεωρώ το διήγημα «Επιτάφιος θρήνος» το κορυφαίο ελληνικό διήγημα.

Σας ώθησε ποτέ βιβλίο να κάνετε κάτι ανόητο; Η λογοτεχνία που διάβαζα και διαβάζω με ώθησαν να κάνω πράγματα που δεν θα τολμούσα να κάνω στη ζωή μου και να βρω τον εαυτό μου. Ωστόσο, εκεί έξω στην αγορά, κυκλοφορούν πολλά ανόητα βιβλία-ευτυχώς ξεχωρίζουν.

Σας ενέπνευσε ποτέ βιβλίο να ακολουθήσετε διαφορετικό επάγγελμα; Όσα βιβλία διάβασα με έσπρωξαν να γίνω κι εγώ συγγραφέας τελικά.

Ποιο βιβλίο εύχεστε να είχατε γράψει; Θα ήθελα να είχα γράψει το επτάτομο έργο του Μαρσέλ Προυστ «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο» που υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες σελίδες. Προς το παρόν έχω καταφέρει  να το διαβάσω σχεδόν ολόκληρο.

Το τελευταίο βιβλίο του Θοδωρή Γρηγοριάδη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. 

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ
NEWS
MOST SHARED
JUST PUBLISHED