O Εφιάλτης του Τσερνόμπιλ

Ένα φωτογραφικό οδοιπορικό στα χαλάσματα μιας από τις τραγικότερες στιγμές του 20ου αιώνα.

11.06.2019

Η πρόσφατη μίνι-σειρά Chernobyl του ΗΒΟ έγινε πολύ γρήγορα η σειρά με τη μεγαλύτερη βαθμολογία στο IMDb, φτάνοντας το 9.7, υπενθυμίζοντας σε μερικά εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο μία από τις μελανότερες στιγμές του προηγούμενου αιώνα. Μάλιστα, ο αντίκτυπός της ήταν τόσο μεγάλος που αναμένουμε και τον αντίλογο, αφού η ρωσική κρατική τηλεόραση NTV θα προβάλλει ένα άλλο σίριαλ με τη δική της εκδοχή των γεγονότων τονίζοντας τυχόν ρόλο της CIA σε όσα έγιναν. 

Σε κάθε περίπτωση, η prestige TV του HBO μας γύρισε πίσω στην Ουκρανία, εκεί που στις 26 Απριλίου του 1986 συνέβη η  χειρότερη πυρηνική καταστροφή της ιστορίας. Μια σειρά από εκρήξεις κατέστρεψαν τον πυρηνικό αντιδραστήρα Νο. 4 στο Τσερνόμπιλ. Εκατοντάδες εργαζόμενοι και πυροσβέστες ήρθαν αντιμέτωποι με πυρκαγιά που διήρκεσε 10 μέρες, απελεθερώνοντας μεγάλες ποσότητες ραδιενέργειας που προκάλεσαν πανικό σε ολόκληρο τον κόσμο. 

Περισσότεροι από 50 εργαζόμενοι σκοτώθηκαν λόγω της έκρηξης. Οι εργάτες και οι διασώστες δεν ήταν οι μόνοι που έθεσαν σε κίνδυνο τις ζωές τους. Μερικοί φωτογράφοι που βρίσκονταν επίσης εκεί, κατάφεραν να αποτυπώσουν σε εικόνες το χάος που επικράτησε τις εβδομάδες και τους μήνες που ακολούθησαν. 

Αυτές είναι οι συγκλονιστικές εικόνες που κατέγραψαν...

Καθαρισμός στην οροφή του αντιδραστήρα Νο.3. Αρχικά, οι εργάτες προσπαθούσαν να καθαρίσουν τα ραδιενεργά απόβλητα της οροφής χρησιμοποιώντας δυτικογερμανικά, ιαπωνικά και ρωσικά ρομπότ, αλλά τα μηχανήματα δεν μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στα ακραία επίπεδα ακτινοβολίας. Έτσι οι αρχές αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν ανθρώπους. Σε μερικές περιοχές, οι εργάτες δεν μπορούσαν να παραμείνουν περισσότερο από 40 δευτερόλεπτα εκτεθειμένοι στη ραδιενέργεια μιας και δέχονταν τη μέγιστη δόση που μπορούσε να δεχτεί ένας ανθρώπινος οργανισμός σε ολόκληρη τη ζωή του. (Igor Kostin / Sygma via Getty)

Θέα από τον αέρα του κατεστραμμένου εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας του Τσερνόμπιλ, λίγες εβδομάδες μετά την καταστροφή, τον Μάιο του 1986. (Laski Diffusion / Wojtek Laski / Getty)

Η πλειοψηφία των εκκαθαριστών ήταν εφεδρικοί, μεταξύ των 35 και 40 ετών, που είχαν κληθεί να βοηθήσουν ή στρατιώτες που μόλις είχαν μπει στις μονάδες χημικής προστασίας του στρατού. Ο στρατός δεν είχε στολές επαρκείς για χρήση σε ραδιενεργές συνθήκες κι επομένως, αυτοί που έπρεπε να εργαστούν στην οροφή και σε άλλες ζώνες υψηλής τοξικότητας ήταν υποχρεωμένοι να «συναρμολογήσουν» τα δικά τους ρούχα από φύλλα μολύβδου. Τα φύλλα κόβονταν σαν ποδιές, έμπαιναν κάτω από βαμβακερά ρούχα και ήταν σχεδιασμένα να καλύπτουν το σώμα μπρος και πίσω, ιδιαίτερα για να προστατεύουν την σπονδυλική στήλη και τον μυελό των οστών. (Igor Kostin / Sygma via Getty)

Στρατιωτικό ελικόπτερο ψεκάζει απολυμαντικό υγρό που υποτίθεται ότι μείωνε την εξάπλωση των ραδιενεργών μορίων γύρω από το εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας του Τσερνόμπιλ, λίγες μέρες μετά την καταστροφή. (TASS / AFP / Getty)

Εκκαθαριστές απομακρύνουν τα απορρίματα από την οροφή του πυρηνικού αντιδραστήρα Νο. 4, πετώντας τα στο πάτωμα ώστε να καλυφθούν αργότερα από τη σαρκοφάγο. Αυτά τα «βιολογικά ρομπότ» έχουν μόνο μερικά δευτερόλεπτα να εργαστούν, χρόνος στον οποίο έπρεπε να μπουν σε ένα σωρό από συντρίμμια, να τα μαζέψουν με φτυάρι και να τα πετάξουν στα χαλάσματα του αντιδραστήρα Νο. 4. (Igor Kostin / Sygma via Getty)

Τεχνικός ελέγχει το νερό για ραδιενέργεια σε ένα ρέμα κοντά στο Κίεβο, τον Μάιο του 1986. Οι έλεγχοι γίνονταν κάθε μια ώρα ώστε να είναι σίγουρο ότι οι παροχές νερού ήταν ασφαλείς για χρήση. (Boris Yurchenko / AP)

Τεχνικός ελέγχει την μικρή Κάτια Λιτβίνοβα κατά τη διάρκεια ραδιενεργού ελέγχου των κατοίκων του χωριού Κοπίλοβο, κοντά στο Κίεβο, στις 9 Μαΐου του 1986. (Boris Yurchenko / AP)

Μπουλντόζα σκάβει ένα μεγάλο χαντάκι μπροστά από ένα σπίτι, πριν θάψει το κτίσμα κάτω από τη γη. Αυτή η μέθοδος εφαρμόστηκε σε ολόκληρα χωριά που μολύνθηκαν από την καταστροφή του Τσερνόμπιλ. (Igor Kostin / Sygma via Getty)

Φωτογραφία από το εσωτερικό μιας εν ενεργεία μονάδας που τραβήχτηκε λίγους μήνες μετά την καταστροφή του 1986. (Laski Diffusion / Wojtek Laski / Getty)

Εργάτης του εργοστασίου μετρά τα επίπεδα ραδιενέργειας στην υπό κατασκευή σαρκοφάγο που θα περιλάμβανε τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα, ορατό στο βάθος, σε φωτογραφία που τραβήχτηκε το 1986. (Volodymyr Repik / AP)

Ακολουθώντας εντολές των σοβιετικών αρχών ώστε να σημανθεί η ολοκλήρωση των διαδικασιών καθαρισμού στον πυρηνικό αντιδραστήρα Νο. 3, τρεις άντρες ύψωσαν μία κόκκινη σημαία στην καμινάδα που είχε θέα τον κατεστραμμένο αντιδραστήρα. Χρειάστηκε να ανέβουν 79 μέτρα με σπιράλ σκάλα για να φτάσουν εκεί. Οι σημαιοφόροι στάλθηκαν παρά τους κινδύνους της υψηλής ραδιενέργειας κι αφού ομάδα εκκαθαριστών είχε κάνει δύο ανεπιτυχείς προσπάθειες με ελικόπτερο. Ο ειδικός επί της ραδιενέργειας, Αλεξάντερ Γιουρτσένκο, κουβάλησε το κοντάρι, ακολουθούσε ο Βαλέρι Σταροντούμοφ με τη σημαία και ο στρατηγός Αλεξάντερ Σότνικοφ με τον ασύρματο. Όλη η επιχείρηση διήρκεσε μόνο 9 λεπτά. Στο τέλος η τριάδα επιβραβεύτηκε με ένα μπουκάλι Pepsi (πολυτέλεια για την εποχή) και μία ημέρα ρεπό. (Igor Kostin / Sygma via Getty)

Ένας ασθενής αναρρώνει από εγχείρηση στο μυελό των οστών, στην κλινική Νο. 6 της Μόσχας που ειδικεύεται στην αντιμετώπιση της ραδιενέργειας. Η εξέταση γίνεται ατομικά, σε κλιματιζόμενη αίθουσα με ειδικά ανοίγματα ώστε να αποφευχθεί η άμεση επαφή και οι μολύνσεις. (Igor Kostin / Sygma via Getty)

Περισσότερες εικόνες, από τις ημέρες αμέσως μετά την καταστροφή, στο Αtlantic

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
NEWS
MOST SHARED
JUST PUBLISHED