Ένας Κρυφός Κήπος στον Φωταγωγό. Νέα έκθεση φωτογραφίας.

Η Ένη Κούκουλα παρουσιάζει μέρος της τελευταίας φωτογραφικής δουλειάς της σε μια νέα έκθεση με τίτλο Κρυφός Κήπος στο βιβλιοπωλείο και αίθουσα τέχνης ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ, στο βάθος της στοάς Κουρτάκη.

Beauty is in the eye of the beholder.

«Βλέποντας το έξω αναγνωρίζουμε το μέσα. Στο έξω αναγνωρίζουμε αυτό που είμαστε και μέσα μας. Στον κρυφό μας κήπο κρύβουμε όλους μας τους θησαυρούς. Αυτούς που ανακαλύπτουμε σιγά- σιγά. Σε αυτούς που κατασταλάζουμε και εκεί που είμαστε ολόκληροι. Κάτι που λάμπει σε ένα χώρο με επιλέγει καθοδηγώντας το φακό μου, με οδηγό το φως, τη μνήμη, την αίσθηση. Σα να νοσταλγείς κάτι πριν το ζήσεις ή αλλιώς ζώντας  το να το αναπολείς ήδη. Με μάτια μισόκλειστα .»

Με αυτά τα λόγια η φωτογράφος Ένη Κούκουλα παρουσιάζει την νέα της δουλειά, μέρος της οποίας θα εκτεθεί στο βιβλιοπωλείο και αίθουσα τέχνης ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ με τον τίτλο Κρυφός Κήπος. Η Νατάσσα Πανταζοπούλου, φωτογράφος και έντιτορ στην ψηφιακή φωτοθήκη FOSPHOTOS,  της ζήτησε ν' απαντήσει σε κάποιες ερωτήσεις, πριν τα εγκαίνια της έκθεσης την ερχόμενη Δευτέρα 9 Δεκεμβρίου.

- Από που εμπνεύστηκες για να δημιουργήσεις τις εικόνες αυτές και τελικά αυτή την θεματική που θα δούμε από την Δευτέρα;
Την συγκεκριμένη δουλειά την δουλεύω δύο χρόνια συστηματικά και την θεωρώ συνέχεια της προηγούμενης μου "Η Φωνή Των Πραγμάτων", δηλαδή μια προς τα έσω στροφή. Απέναντι στην ασχήμια ή τη βία, η τρέχουσα αντίληψη για έκφραση συναισθημάτων την εποχή της κρίσης, εμένα προέκυψε -και σαν στάση ζωής- η επθυμία επιστροφής  στην ομορφιά, στην φύση, στο μέσα μας. Θέλω να την φαντάζομαι σαν μια "συλλογή εικόνων", σαν ένα μέρος, έναν μυστικό κήπο που επιστρέφεις ή προς τον οποίο ταξιδεύεις. Ο κήπος σε αυτήν τη δουλειά, προφανώς, δεν είναι μόνον ρεαλιστικός, αν και αγαπώ πολύ την ηρεμία της φύσης.

- Ποιοί ειναι οι πιθανοί θεατές στον Κρυφό Κήπο; 
Θαρρώ όλοι. Εννοώ ότι μου αρέσει οι φωτογραφίες μου να ακουμπάνε πολύ κόσμο, ειδικούς και μη ειδικούς, φωτογράφους ή όχι. Θα ήθελα να με ρωτούν περισσότερο για την ουσία των εικόνων, παρά για την τεχνική ή τα πραγματολογικά τους στοιχεία. Μου αρέσει να ακούω γνώμες και σχόλια, όταν πια το έργο εκτίθεται. Έχει φύγει το έργο από εσένα.

- Πόσο ενυπάρχει το στιγμιαίο κλικ της φωτογραφικής διαδικασίας μέσα στις εικόνες σου; Που πιστεύεις ότι μπορεί καποιος να το διακρίνει κοιτώντας τα έργα σου.
Εδώ λοιπόν είναι παράξενο.. θα σας δώσω μια σχεδόν αντιφατική απάντηση. Το στιγμιαίο κλικ ης φωτογραφίας δεν μ'ενδιαφέρει, με την κλασική έννοια της φωτογραφίας δρόμου, δηλαδή "να τσακώσω" μια στιγμή. Όμως συχνά μπαίνω σε έναν χώρο - εσωτερικό σπιτιού ή κάποιου μουσείου - ή αντικρύζω ένα τοπίο ή ένα πρόσωπο και ναι.. υπάρχει τότε το ' κλικ' .. δηλαδή κάτι κινητοποιείται εκείνη την στιγμή από αυτό που έχω ή είμαι, και με ωθεί στο πάτημα του κλείστρου. Θαρρώ ότι μερικές φορές οι φωτογραφίες μου είναι ακίνητες.. πολύ ακίνητες. Υπό μία έννοια, σαν να αρνούνται τον χρονικό ή τοπικό τους προσδιορισμό.

- Ποιοί ειναι οι αγαπημένοι σου φωτογράφοι, αν έχεις.
H Julia Margaret Cameron, o Bill Brandt, o Meatyard , o Adget.. από πιο παλιούς. Από σύγχρονους μου αρέσει πολύ ο Ken Schles η Sally Mann και συγκλονιστικός είναι ο Cragie Horsefield. Δεν παύω να ψάχνω και να κοιτώ. Βλέπω επίσης πολλή ζωγραφική, παλιά και νέα.

- Γράψε μου λίγα λόγια για τα τυπώματα των φωτογραφιών σου.
Έχω συνεργαστεί χρόνια με πολύ καλούς φωτογράφους και επαγγελματίες του χώρου. Υπάρχουν κάποιοι εξαιρετικοί. Εχει μεγάλη σημασία, όμως, μερικές φορές μια λεπτομέρεια. Επεξεργάζομαι μόνη τις φωτογραφίες μου στα βασικά, δεν έχω τις δεξιότητες για περισσότερη επεξεργασία και κυρίως δεν έχω την υπομονή ..κακώς. Συνεργάζομαι στενά με τον Ανέστη Κυριακίδη της Graphicon, στον οποίο έχω βρει ένα alter ego σε αυτόν τον τομέα. Ο λόγος είναι ότι, εκτός από το ότι κάνει άρτια τυπώματα, δεν αλλοιώνει την φωτογραφία με διάφορες τεχνικές και κόλπα, αλλά την αναδεικνύει και είναι σπουδαίος επαγγελματίας. Δεν τυπώνω σε γυαλιστερό χαρτί και ιδανικά θα ήθελα να μην είχαν τζάμι.

Σε αυτή την δουλειά υπάρχουν τρεις ενότητες – τοπία, εσωτερικοί χώροι και άνθρωποι, μικρά αντικείμενα και λουλούδια. Λίγο πολύ μια συλλογή από εικόνες προσωπικά βιωμένες που κάθε στιγμή είναι παρούσες εκεί έξω. Οι φωτογραφίες μας ξεναγούν σε έναν κήπο ιδιωτικότητας, σε τόπους πραγματικούς και φανταστικούς, αποτελούν ένα αφήγημα καμωμένο από  μικρά αντικείμενα και λεπτομέρειες,  βλέμματα ή κινήσεις, πολλαπλές χρωματικές  παλέτες. Εικόνες μιας παράξενης ευδαιμονίας του ελάχιστου, αντίδοτο στο σύγχρονο, στο σκληρό ή στο άσχημο. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι φλερτάρει με το ρομαντισμό  αν δεν ήταν φανερό ότι στις εικόνες της ελλοχεύει  ως  υπόνοια ή αμυδρά ως απειλή το άγνωστο.Υπάρχει διάχυτος ένας δισταγμός πλάι στην κατάφαση, πολυχρωμία  πλάι στη  μονοχρωμία, μια εν δυνάμει ευτυχία κοντά στην αδήριτη αίσθηση της νοσταλγίας του παρόντος. Ο φόβος του τέλους.  

Η Ένη Κούκουλα γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα. Ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία από το 1985. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το 2006 η δίγλωσση έκδοση «Άπιαστος Χρόνος» με φωτογραφίες και κείμενά της. Συνεργάστηκε σταθερά με τη «Βιβλιοθήκη» της Ελευθεροτυπίας. Aτομικές εκθέσεις και προβολές του έργου της έχουν πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα: «Γκαλερί manifactura» (στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2008), «Ελευθερουδάκης», «Κέντρο Λόγου και Τέχνης 104», «Γκαλερί Cube», «Εντευκτήριο», «Ιανός», «Φωτογραφικός Κύκλος Αθήνας», «Αμερικάνικο Κολέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής» κ.ά. Το 2010 πραγματοποίησε ατομική έκθεση της στο Βερολίνο, στον Ευρωπαϊκό Μήνα Φωτογραφίας και το 2013 στο Athens Photo Festival με θέμα το Βιετνάμ. Τελευταία της ατομική έκθεση ήταν « Η φωνή των πραγμάτων» στον Ιανό  το 2015.  Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Πρόσκληση σε μια περιήγηση στον Κρυφό Κήπο της Ένης Κούκουλα, σχεδιασμένη από τον ΦΩΤΑΓΩΓΟ.

ΕΓΚΑΙΝΙΑ : ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019,  ώρες 19.00 – 22.00
ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 59Β & ΛΙΜΠΟΝΑ [ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΚΟΥΡΤΑΚΗ] – ΤΗΛ. 2103839355
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ  9/12/2019 – 10/ 01/2020

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
NEWS
MOST SHARED
JUST PUBLISHED