04.02.2019

Ο Σταύρος Μητρόπουλος των Dirty Granny Tales μετακινείται εδώ και είκοσι χρόνια με ποδήλατο

Ετοιμάζεται να παρουσιάσει το REJECTION vol2 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και απέχει όσο μπορεί από την καθημερινότητα των social media.

Φωτογραφίες: Γεράσιμος Δομένικος / FOSPHOTOS

ΜΟΥΣΙΚΗ: Στα 15 μου έπρηζα τους γονείς μου να μου πάρουν μια ηλεκτρική κιθάρα, μέχρι που κάποια στιγμή τους κατάφερα να κάνουν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της ζωής τους.  Μου είχαν βάλει ως όρο να πάω ωδείο, εγώ δεν τήρησα την υπόσχεση μου μιας και δεν είχα πότε συμπάθεια στα σχολεία και τις βαθμολογίες.  Στην ταράτσα είχαμε ένα μικρό δωματιάκι το οποίο μαζί με τον αδερφό μου το μετατρέψαμε σε προβάδικο. Προβάδικο σε ταράτσα σημαίνει πως μας ακούγανε τρία οικοδομικά τετράγωνα. Ακόμα μας μισούν κάποιοι γείτονες. Όσα παράπονα και να ακούσαμε δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε να κοπανάμε. Και αυτό γιατί μας είχε γίνει  εξάρτηση. Θεωρώ τον εαυτό μου καλό μουσικό και αυτό γιατί δεν πήρα ένα μουσικό όργανο για να το μάθω αλλά για να το παίξω.  Τώρα τελευταία έχω κολλήσει λίγο με Ennio Morricone, King Crimson και Gojira.

ΒΙΒΛΙΑ:  Έχω διαβάσει δύο βιβλία στη ζωή μου και αυτά με το ζόρι. Μόλις τα τελείωνα ένιωθα λες και απολύθηκα από φαντάρος. Όταν διαβάζω το μυαλό μου σκέφτεται άσχετα πράγματα, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ. Το προσπάθησα, δεν μου βγαίνει.  Είναι ωραία τα βιβλία, απλώς εμένα δεν μου ταιριάζουν.

ΤΑΙΝΙΕΣ: Ο κινηματογράφος είναι η μεγάλη μου επιρροή, μου αρέσουν πολύ κάποιες ταινίες φαντασίας όπως ο Λαβύρινθος του Πάνα και ο Χριστουγεννιάτικος εφιάλτης, τρόμου όπως το Wolfcreek, Hellraiser1, Suspiria, κοινωνικές όπως το Ricordati di me, Seperation, ταινίες με θέμα την άγρια δύση, φυσικά ιταλικός κινηματογράφος Sergio Leone με ναυαρχίδα το Once upon a time in the west.  Είμαι λάτρης επίσης σκηνοθετών όπως ο Luis Bunuel,  Pier Paolo Pasolini, Roman Polanski, Danny Boyle, Alejandro Gonzalez Inarritu, Jean Pierre Jeunet, Darren Aronofsky και πολλοί άλλοι. Έχω μια αδυναμία και στην αισθητική 80ς που δικαίως ήρθε και η σειρά της να γίνει πάλι μόδα.  Στο χώρο της κωμωδίας έχω μια κλίση στο αγγλικό χιούμορ. Πέρα από τους διαχρονικούς Monty Pythons, είμαι μεγάλος θαυμαστής του Ricky Gervais.

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ: Έχω μια τηλεόραση στην κουζίνα, οπότε χαζεύω μόνο την ώρα του φαγητού. Δηλαδή 10 λεπτά το μεσημέρι και 10 το βράδυ. 10 λεπτά είναι σχετικά γρήγορος χρόνος για ένα γεύμα. Το ερώτημα είναι ότι είναι στη φύση μου να τρώω γρήγορα ή με αυτά που βλέπω θέλω να φάω γρήγορα για να φύγω;  Αυτό όμως που δε δέχομαι να δω ούτε για 10 λεπτά είναι οι ελληνικές σειρές , με τις παλιομοδίτικες ερμηνείες και τα συντηρητικά σενάρια. Χίλιες φορές τα ριάλιτι.

INTERNET: Δυστυχώς λόγω των Dirty Granny Tales και γενικώς των καλλιτεχνικών μου δραστηριοτήτων είμαι αναγκασμένος να έχω Facebook. Φυσικά δεν το χειρίζομαι σωστά. Ποστάρω μια φορά το τρίμηνο, ενώ θα έπρεπε να μοστράρω ακόμα και το μεσημεριανό μου φαγητό. Βασικά για μένα το internet είναι κυρίως ταινίες, έρευνα, και εκμάθηση μέσω you tube.

ΣΠΟΡ: Ποτέ δεν παρακολουθούσα αθλητικά, δεν ήμουν οπαδός κάποιας ποδοσφαιρικής ομάδας, αλλά πάντα μου άρεσε να αθλούμαι. Το βασικό μου μεταφορικό μέσο εδώ και 20 χρόνια είναι το ποδήλατο.  Μου αρέσει πολύ η κολύμβηση, γυμναστική στο πάρκο, αλλά και το γυμναστήριο, αρκεί να μην έχει πολύ κόσμο.  Έχουμε μια εμμονή να επενδύουμε το χρόνο μας επαγγελματικά και οικονομικά, αλλά τι πιο σημαντικό από το σώμα που θα σε φιλοξενεί μέχρι το τέλος της ζωής σου.

ΤΑΞΙΔΙΑ: Λόγω μετακόμισης στο Βερολίνο, τα ταξίδια γίνονται πολύ συχνά, ίσως πιο συχνά και από όσο με ευχαριστεί. Αυτό που βαριέμαι υπερβολικά είναι τα αεροδρόμια. Μου αρέσει να ταξιδεύω οδηγώντας.

ΓΕΙΤΟΝΙΑ: Η παιδική μου ηλικία είναι γεμάτη από παιχνίδι καθημερινά στη γειτονιά. Θυμάμαι ομηρικούς καυγάδες με τους γονείς μου που προσπαθούσαν να με κρατήσουν σπίτι να διαβάσω.  Δεν χρειαζόταν να αγοράσουμε παιχνίδια, η φαντασία μας μεταμόρφωνε πλαστικά μπουκάλια σε δερμάτινες μπάλες ποδοσφαίρου, οικοδομές σε κάστρα, κουρτινόξυλα σε φυσοκάλαμα, και τα ερειπωμένα σπίτια μας καλούσαν να δουμε τα φαντάσματα, και να νιώσουμε την ηδονή του τρόμου. Ήμασταν ελεύθεροι. Ξέρω ότι κάθε γενιά θεωρεί πως είναι καλύτερη από την επόμενη. Εγώ δε θα πω το ίδιο, αλλά σίγουρα ζήσαμε πιο έντονα την παιδική μας ηλικία από τα παιδιά σήμερα που ένα μεγάλο ποσοστό πάσχει από κατάθλιψη. 

ΤΩΡΑ: Η παράσταση REJECTION vol 2 θα παρουσιαστεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης για τέσσερις μοναδικές εμφανίσεις 22 και 23 Φεβρουαρίου και 01 και 02 Μαρτίου. Ετοιμάζω επίσης άλλα δύο projects. Και φυσικά και το επόμενο παραμύθι της βρώμικης γριάς.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ POP ID
TRENDING NOW
NEWS
MOST SHARED
JUST PUBLISHED