(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Εάν τα πράγματα στην κεντροαριστερά, δεν ήταν σοβαρά και κρίσιμα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι κ.κ Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Ανδρουλάκης, κάνουν χιούμορ ανακοινώντας τη σκιώδη κυβέρνησή τους. Διότι όταν δημοσκοπικά ο ένας είναι στο 14-15% και ο άλλος στο 10-12%, τότε δεν μπορείς να ισχυρίζεσαι ότι φτιάχνεις σκιώδη κυβέρνηση. Αυτή είναι η πρώτη παρατήρηση που θα έκανα, διαβάζοντας τις κινήσεις που έκαναν αμφότεροι, σε μια προσπάθεια να πείσουν ότι είναι έτοιμοι να αναλάβουν τη διακυβέρνηση του τόπου.
Ως πρόθεση βέβαια το να ακολουθήσουν το βρετανικό μοντέλο από το οποίο προήλθε και ο όρος «σκιώδης» Υπουργός, έχει κι αυτό τη σημασία του μέσα στη συγκυρία που βρίσκεται το πολιτικό σύστημα του Βασιλείου.
Τώρα πόσο φρέσκια ιδέα είναι να επιστρέφεις στα χρόνια της Τεχνητής Νοημοσύνης σε έναν πολιτικό όρο του 1900-1920 και να πιστεύεις ότι μπορείς να απαντήσεις στα προβλήματα του σήμερα και της νέας γενιάς, είναι κι αυτό απορίας άξιο, αλλά ας είναι.
Πάμε τώρα στην ουσία με βάση τη «φρέσκια» είδηση που ήταν η ανακοίνωση που έκανε το κόμμα ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, παρουσιάζοντας τα στελέχη που αποτελούν τη «σκιώδη κυβέρνησή».
Ο πρώην πρωθυπουργός που κατηγορεί τον κ. Μητσοτάκη για το μεγάλο σχήμα της κυβέρνησής του, όχι απλώς δεν δημιούργησε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης μικρό και ευέλικτο, αλλά ένα σχήμα παρόμοιο με της σημερινής κυβέρνησης με 50 μέλη και 4-5 εκπροσώπους Τύπου. Παράλληλα, αντέγραψε και μια ακόμα πρωτοβουλία του σημερινού πρωθυπουργού με το… επιτελικό κράτος. Κι αυτό γιατί το κουμάντο επί της ουσίας στην ΕΛΑΣ θα κάνει η μικρή ομάδα πέριξ του Τσίπρα που αποτελείται από πρώην στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και στενούς διαχρονικά συνεργάτες του.
Από την άλλη, ο κ. Τσίπρας, ακολούθησε αντίστροφη λογική. Πρώτα παρουσίασε τα πρόσωπα κι έπεται το πρόγραμμά - η επιλογή μοιάζει να υπακούει στη λογική «πρώτα το κάρο, μετά το άλογο» - αλλά στους καιρούς που ζούμε, το ερώτημα αν ψηφίζουμε πρόσωπα ή προγράμματα επιστρέφει στην πολιτική σκακιέρα ως ζητούμενο.
Δεν ξέρω ειλικρινά τι πιστεύει ο πρώην πρωθυπουργός, αν και εκτιμώ ότι τα «βαριά ονόματα» θα ακολουθήσουν κι αυτό που είδαμε, σε πρώτη ανάγνωση, είναι τα «τσικό» που δεν θεωρώ ότι θα μπορέσουν να σηκώσουν ούτε το βάρος μιας σκληρής προεκλογικής περιόδου, ούτε και φυσικά να λειτουργήσουν ως ψηφοσυλλέκτες στην κοινωνία.
Κατά τα άλλα καλές κι άγιες οι «σκιώδεις κυβερνήσεις», αλλά όταν η διαφορά σου με τον πρώτο είναι διπλό σκορ τότε τα προβλήματα δεν λύνονται με επικοινωνιακές κινήσεις, αλλά με πειστικές εναλλακτικές προτάσεις, οι οποίες θα είναι αξιόπιστες και θα περάσουν ως τέτοιες προς την κοινωνία.
Διότι στο τέλος της ημέρας όλα κρίνονται στο πεδίο και όχι όταν μπερδεύεις το μπόι σου με την σκιά σου…
