Πριν από περίπου δέκα ημέρες, η εικόνα στα Στενά του Ορμούζ έμοιαζε παράλογη. Η κυκλοφορία των εμπορικών πλοίων είχε καταρρεύσει, αλλά η τιμή του Brent έπεφτε στα 98,23 δολάρια. Όπως είχαμε επισημάνει τότε, εκείνες τις ημέρες οι αγορές κοίταζαν περισσότερο τη Νέα Υόρκη και λιγότερο τον Περσικό Κόλπο. Περίμεναν ότι οι επαφές ΗΠΑ και Ιράν στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε συμφωνία. Συμφωνία τελικά δεν έγινε. Και το πετρέλαιο άρχισε να ξανανεβαίνει.
Το Brent έκλεισε την Παρασκευή στα 102,25 δολάρια το βαρέλι και η επιστροφή πάνω από το ψυχολογικό όριο των 100 δολαρίων δείχνει πως η αγορά αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι η διπλωματική έξοδος από την κρίση βρίσκεται αρκετά πιο μακριά απ’ όσο φαινόταν στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα, στα Στενά του Ορμούζ η πραγματική κίνηση έχει αρχίσει μερικώς να ανακάμπτει, με αρκετά πλοία να πραγματοποιούν τις λεγόμενες «σκοτεινές διελεύσεις», κλείνοντας προσωρινά τους αναμεταδότες τους, ώστε να περιορίζουν τον κίνδυνο εντοπισμού τους.
Έχοντας πλέον αυτά τα δεδομένα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συμφώνησαν την Παρασκευή να αποδεσμεύσουν πρόσθετα αποθέματα ντίζελ, μετά από γαλλική πρόταση που προέβλεπε την απελευθέρωση 50 εκατομμυρίων βαρελιών ντίζελ στην Ευρώπη κι άλλων 50 εκατομμυρίων βαρελιών αργού από χώρες του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, μέρος αυτών των ευρωπαϊκών αποθεμάτων θα μπορούσε να διοχετευθεί στην αγορά μέσα σε περίπου είκοσι ημέρες.
Το πραγματικό πρόβλημα αυτήν τη στιγμή στις διαπραγματεύσεις φαίνεται να είναι η σειρά των βημάτων που επιθυμούν οι δύο πλευρές. Το μπλοκάρισμα αυτό έχει ως αποτέλεσμα είναι το κεντρικό ζήτημα που δεν αφήνει τις διαπραγματεύσεις να συνεχίσουν και έτσι να μην φαίνεται λύση σύντομα. Γι’ αυτό και οι ευρωπαίοι στην πραγματικότητα αγοράζουν χρόνο.
Η Τεχεράνη θέλει πρώτα κινήσεις αποκλιμάκωσης στο στρατιωτικό πεδίο, και πιο συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, τερματισμό των εχθροπραξιών, άρση του αμερικανικού ναυτικού αποκλεισμού και των κυρώσεων στο πετρέλαιο και αποδέσμευση ιρανικών κεφαλαίων. Στη συνέχεια θα άνοιγε τα Στενά και θα ξεκινούσε η συζήτηση για το πυρηνικό πρόγραμμα. Η Ουάσινγκτον από την άλλη πλευρά επιδιώκει το πυρηνικό ζήτημα να βρίσκεται από την αρχή πάνω στο τραπέζι.
Μετά τις διαπραγματεύσεις στη Νέα Υόρκη και έπειτα, τώρα το επόμενο πραγματικό χρονικό ορόσημο είναι οι αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές της 3ης Νοεμβρίου. Μέχρι τότε, η Ουάσινγκτον έχει ισχυρό λόγο να συγκρατήσει μια νέα εκτίναξη στις τιμές των καυσίμων, που θα επιβάρυνε ακόμη περισσότερο το πολιτικό κλίμα στο εσωτερικό των ΗΠΑ, υποβοηθούμενη και από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις.
Μετά τις κάλπες, όμως, αυτός ο περιορισμός θα είναι μικρότερος και ήδη συζητείται το ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής κλιμάκωσης απέναντι στο Ιράν, μετά και από πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν στη Wall Street Journal, οι ΗΠΑ στέλνουν τρίτο αεροπλανοφόρο και έως 10.000 επιπλέον στρατιώτες στη Μέση Ανατολή. Έτσι, για τον επόμενο μήνα, τα βλέμματα δεν θα είναι στραμμένα μόνο στα τάνκερ που περνούν από το Ορμούζ ή στις διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη, αλλά και στο προεκλογικό κλίμα εντός των ΗΠΑ.
