Τζόλης, Κωστούλας, Τζολάκης οργιάζουν στην Premier League, ο Μαυροπάνος με τέσσερα σερί γκολ στην Championship ηγείται της Γουέστ Χαμ για την επιστροφή της στη μεγάλη κατηγορία. Οι Καρέτσας και Κωνσταντέλιας αποτέλεσαν πριν τραυματιστούν τις ευχάριστες εκπλήξεις της Ντόρτμουντ στη Μπουντεσλίγκα, ο Παυλίδης συνεχίζει καυτός στην Πορτογαλία με τη Μπενφίκα, όπως και ο καταπληκτικός Δουβίκας στο Καμπιονάτο με την Κόμο. Ο Βλαχοδήμος γλίτωσε από συντριβή τη Σεβίλλη στο ματς με την Μπαρτσελόνα, ο Μανδάς κάνει τρομερή χρόνια με τη Λάτσιο, ο Κουλιεράκης έκανε εντυπωσιακή περσινή σεζόν και πήρε μεταγραφή στη Ρόμα, ο Τσιμίκας υπολογίζεται ξανά στο βασικό ροτέισον της Λίβερπουλ, ο Βαγιαννίδης βασικός στη Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Ο Μουζακίτης πήρε το βάπτισμα του πυρός στη Χαλ και την Premier League, ο Κυζιρίδης που πέρσι εντυπωσίασε με την Χαρτς στη Σκωτία και λίγο έλειψε να της χαρίσει τον τίτλο, συνεχίζει να εντυπωσιάζει φέτος και με τη νεοφώτιστη Τσορούμ στην Τουρκία.
Αυτή την χρυσή φουρνιά ποδοσφαιριστών έχει στα χέρια της η εθνική ομάδα την τελευταία διετία και η ΕΠΟ είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΈΝΗ να την αξιοποιήσει στο έπακρο. Χωρίς αστερίσκους, δίχως «ναι μεν αλλά», δίχως δικαιολογίες. Γιατί αν και αυτό το δυναμικό μείνει στα αζήτητα, τότε δεν μπορούμε επ’ ουδενί να μιλάμε όχι απλά για εθνική ομάδα αλλά ούτε για μέλλον στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ούτε θα έχουμε δικαίωμα να ζητάμε περισσότερους Ελληνες παίκτες στις εγχώριες διοργανώσεις, γιατί αυτόματα θα δικαιωθούν εκείνοι που υποστηρίζουν και ως ένα βαθμό έχουν και δίκιο ότι καλά που υπάρχουν οι ξένοι σύλλογοι που ξέρουν πως αν αξιοποιούν τα ταλέντα τους, γιατί αν περιμένουμε φως από τις ομάδες μας συμπεριλαμβανομένης της εθνικής, τότε δεν θα δούμε ποτέ φως στο τούνελ. Για αυτό άλλωστε και όλα τα Ελληνόπουλα, έχουν στόχο να μπορέσουν να βγουν λίγο στην επιφάνεια έτσι ώστε να τους δοθεί η ευκαιρία να φύγουν στο εξωτερικό και να κάνουν το μεγάλο άλμα…
Κι εδώ είναι και το μεγαλύτερο «αγκάθι» στο ελληνικό αθλητισμό και ειδικότερα στο ποδόσφαιρο. Ότι παράγουμε ταλέντα, τα βγάζουμε λίγο στη σέντρα και μέχρι εκεί. Μετά, πλην ελαχίστων περιπτώσεων, έχουμε πρόβλημα πως αυτά τα ταλέντα θα τα καταφέρουμε να γίνουν ολοκληρωμένοι παίκτες. Πόσα και πόσα ταλέντα δεν χάθηκαν έτσι; Όχι μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά δεκαετίες πίσω, τότε που το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν είχε ακόμα ιδέα από ατζέντηδες και πωλήσεις στο εξωτερικό, δεν υπήρχε το σκάουτινγκ, τα χιλιάδες ΜΜΕ, δεν γνώριζε κανείς Ευρωπαίος το ελληνικό ποδόσφαιρο, γιατί δεν φημιζόταν για το επίπεδο του. Όμως για σκεφτείτε λίγο, πόσοι και πόσοι μεγάλοι ποδοσφαιριστές με τα σημερινά δεδομένα θα έκαναν καριέρα στο εξωτερικό από την δεκαετία του ‘70 κι έπειτα; Δομάζος, Δεληκάρης, Παπαϊωάννου Κούδας, Χατζηαπαναγής, Χάιτας, πόσοι και πόσοι θα είχαν φύγει στα ξένα;
Ακόμη και στη σημερινή εποχή που ζούμε, με τόσα Ελληνοπουλα να φεύγουν στο εξωτερικό και να φτιάχνουν τη καριέρα τους, η ΕΠΟ δεν μπορεί να φτιάξει ένα πανίσχυρο σύνολο, που θα μπορεί να κάνει υπερβάσεις. Όχι φυσικά ότι θα γίνουμε Γαλλία, Ισπανία, Αγγλία ή Γερμανία, σε επίπεδο εθνικών ομάδων, όμως θα μπορούμε να πηγαίνουμε σε τελικές φάσεις Euro και Μουντιάλ. Διότι δεν δικαιολογείται με τίποτα ότι σε ένα Μουντιάλ 48 ομάδων φέτος, η εθνική έμεινε εκτός νυμφώνα με αντιπάλους την Σκωτία που διακρίνεται μόνο για το πείσμα της και από μπάλα μυρουδιά, αλλά και τη Δανία την οποία κάναμε στο χορτάρι να μοιάζει περίπου με την Βραζιλία του Πελέ. Ελεος κάπου.
Δεν ξέρω αν φταίει η επιλογή προπονητή ή αν ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς έχει ταβάνι όπως έλεγαν στον Παναθηναϊκό, όμως αυτό που συμβαίνει δεν έχει προηγούμενο. Φαντάζεστε τη Γερμανία ή την Ολλανδία ή την Σερβία με τις οποίες παίζουμε τώρα στο Nations League, να είχαν μια τέτοια φουρνιά νεαρών ποδοσφαιριστών; Θα έφθαναν σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από αυτά στα οποία βρίσκονται σήμερα.
Και για να μην το κουράζουμε, ας απαντήσει κάποιος από την Ομοσπονδία αν θεωρεί ότι αυτό το υλικό που έχει στα χέρια της, είναι χειρότερο από εκείνα της Τουρκίας, της Ιρλανδίας, της Ουαλίας, της Γεωργίας ή της Αλβανίας, που καταφέρνουν και φθάνουν σε τελικές φάσεις ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων η Παγκοσμίων κυπέλλων. Μη τρελαθούμε κιόλας…
