
Στο Περιστέρι των 500.000 κατοίκων, όπου κυριαρχεί το «BaseGrill», ο «Τραβόλτα» και παλιότερα κυριαρχούσε η «Δάφνη», και υπάρχουν κάποιες ταβέρνες όπως ο «Καραγκιόζης» ή ο «Θωμάς», ή φωνές όπως το «Pappou» και ο «Σχίνος», δεν είχε να επιδείξει κάτι γευστικά που όχι μόνο θα σε αναστάτωνε, αλλά θα μπορούσε να μπει στο γευστικό σύμπαν της τεράστιας αυτής συνοικίας, όσον αφορά τις ελληνικές γεύσεις. Προφανώς υπήρχαν και υπάρχουν κάποια μεζεδοπωλεία που δεν έχω ανακαλύψει, αλλά σίγουρα, αν είχαν το κάτι παραπάνω, θα υπήρχε και μια παραπάνω συζήτηση σχετικά.
Βέβαια, σήμερα θα γράψω για ένα από αυτά που δεν έχουν αναφερθεί ή δεν έχουν συζητηθεί αρκετά. Είναι το κρυμμένο «21+», που βρίσκεται μεν στον πιο πολυσύχναστο δρόμο του Δήμου, αλλά μπορείς να το προσπεράσεις πολύ εύκολα.
Το «21+» για εμένα είναι ένα τίμιο εστιατόριο, από αυτά που κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα στις συνοικίες. Είναι τίμιο γιατί προσπαθεί να κρατηθεί σε ένα νόστιμο σύμπαν, και τίμιο γιατί πραγματικά οι μερίδες του είναι χορταστικές, το περιβάλλον του είναι εστιατορικό και είναι και φροντισμένο.
Μικρός κατάλογος χωρίς υπερβολές και μια κουζίνα που δεν τη λες σίγουρα ελληνική, αλλά έχει πινελιές. Το ταρτάρ έρχεται με ένα τηγανητό αυγό. Με παραξένεψε λίγο αυτό, δεν το βρήκα άσχημο πάντως. Ήταν πικάντικο όσο έπρεπε και ήταν ωραίο με τα πατατάκια. Τα gyoza με την προβατίνα, αν και ακούγεται κοινότοπο, ήταν πραγματικά λιχούδικα. Πολύ καλά ήταν και τα ντολμαδάκια του. Βρήκα κάπου ανώφελο το συνοδευτικό με γιαούρτι και το λεμόνι, αν και είχε την τσαχπινιά της κρούστας. Τα ορεκτικά έκλεισαν με τα tacos με το χοιρινό, στα οποία να σταθώ, γιατί είναι εξαιρετικά μαγειρεμένα.
Σαν κυρίως ήρθε μια σωστή και ζουμερή, σαν σνίτσελ, χοιρινή μπριζόλα (19-20€), άψογα παναρισμένη. Θα σταθώ και στα τρία συνοδευτικά της, τα οποία —και η πατατοσαλάτα και το κίμτσι και η χειροποίητη μπάρμπεκιου— ήταν άψογα.
Το δεύτερο κυρίως, το οποίο ήταν κριθαράκι με μοσχαροπλευρά (20€), ήταν μια μερίδα για δύο. Θα σταθώ στο ότι δύσκολα κατάλαβα ότι ήταν από μοσχαροπλευρά, αν και ήταν γενναία μερίδα, υπήρχε απουσία λίπους. Το μοναδικό μείον για εμένα που είχε το πιάτο ήταν ίσως μια κάπως έντονη αλμυρότητα που έδινε το τριμμένο τυρί.
Το «21+», με τα θετικά και τα αρνητικά του, είναι ένα μαγαζί που μπορεί να σταθεί στον σκληρό εστιατορικό ανταγωνισμό, γιατί είναι νόστιμο, προσπαθεί και με το παραπάνω να κάνει το κάτι παραπάνω και το κάνει. Πραγματικά, χρειάζονται τέτοια μαγαζιά σε συνοικίες που είναι σοβαρά και όχι αρπαχτές.


