Σε μια εποχή που η σύγχυση συχνά μετατρέπεται σε παραπληροφόρηση και οι εντυπώσεις προηγούνται των γεγονότων, η ιστορία των Bread Factory αξίζει να εξεταστεί και από μια διαφορετική πλευρά. Όχι μόνο την επιχειρηματική, αλλά κυρίως την κοινωνική.
Με αφορμή τη δημοσιότητα γύρω από τον επιχειρηματία Γιαννακόπουλο και την υπόθεση φερόμενης φοροδιαφυγής εκατομμυρίων που συνδέθηκε με το «Χωριάτικο», δημιουργήθηκε μια ευρύτερη συζήτηση για τα Bread Factory. Ωστόσο, είναι σημαντικό να διαχωρίζεται το προηγούμενο επιχειρηματικό καθεστώς από τη σημερινή προσπάθεια επανεκκίνησης.
Σύμφωνα με πληροφορίες από το νέο επιχειρηματικό σχήμα, εννέα καταστήματα Bread Factory λειτουργούν πλέον υπό νέους φορείς εκμετάλλευσης, στις περιοχές Μοσχάτο, Ασπρόπυργος, Μαρούσι, Περιστέρι, Χολαργός, Λάρισα, Πειραιάς, Μιχαλακοπούλου και Συγγρού.
Πρόκειται, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, για νέους franchisees που έχουν μισθώσει τους χώρους και επιχειρούν να διαμορφώσουν ένα διαφορετικό μοντέλο λειτουργίας, με προμηθευτή προϊόντων την αλυσίδα «Κουλουράδες».
Στην προσπάθεια αυτή σημαντικό ρόλο φέρονται να έχουν ο Ινδός επενδυτής Taizoon Khorakiwala και ο Δημήτρης Γρίβας των «Κουλουράδων», οι οποίοι συμμετέχουν στην προσπάθεια αναδιοργάνωσης και εξυγίανσης του δικτύου.
Οι πληροφορίες από την πλευρά του νέου σχήματος αναφέρουν ότι οι νέες επιχειρήσεις δεν συνδέονται εταιρικά με τους προηγούμενους φορείς λειτουργίας. Πρόκειται για έναν διαχωρισμό που έχει σημασία και πρέπει να τεκμηριώνεται με σαφήνεια.
Η οικονομία δεν είναι μόνο αριθμοί. Είναι άνθρωποι
Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλούνται πηγές του νέου σχήματος, μέσα στο τελευταίο τετράμηνο έχουν καταβληθεί περισσότερα από 1 εκατομμύριο ευρώ σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, ενώ οι μηνιαίες σχετικές υποχρεώσεις ξεπερνούν τις 300.000 ευρώ.
Αλλά το σημαντικότερο δεν βρίσκεται στους οικονομικούς δείκτες. Βρίσκεται στους περίπου 1.000 εργαζομένους που, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, συνδέονται με τη δραστηριότητα του δικτύου. Στους ανθρώπους που πηγαίνουν καθημερινά στη δουλειά τους, στους μισθούς που στηρίζουν οικογένειες, στην ανάγκη για σταθερότητα και αξιοπρέπεια.
Για έναν εργαζόμενο, η εξυγίανση δεν είναι ένας όρος από κάποιο επιχειρηματικό δελτίο Τύπου. Είναι η δυνατότητα να συνεχίσει να εργάζεται, να πληρώνεται κανονικά και να σχεδιάζει την επόμενη ημέρα χωρίς τον φόβο της ανεργίας.
Και σε μια χώρα όπου η εργασιακή ανασφάλεια εξακολουθεί να αποτελεί καθημερινή πραγματικότητα για πολλούς, αυτό έχει ιδιαίτερη αξία.
Το παρελθόν πρέπει να ελέγχεται. Το μέλλον πρέπει να έχει μια ευκαιρία
Καμία προσπάθεια εξυγίανσης δεν μπορεί να σβήσει ενδεχόμενες ευθύνες του παρελθόντος. Οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να ερευνούν κάθε υπόθεση και να αποδίδουν ευθύνες όπου αυτές αποδεικνύονται.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι μια επιχείρηση πρέπει να παραμένει για πάντα εγκλωβισμένη στην ιστορία των προηγούμενων ιδιοκτητών ή διαχειριστών της.
Εφόσον η αλλαγή επιχειρηματικού καθεστώτος είναι πραγματική, διαφανής και συνοδεύεται από συνέπεια απέναντι στους εργαζομένους και στο Δημόσιο, αξίζει να αξιολογηθεί με τα δικά της δεδομένα.
Γιατί μια υγιής οικονομία δεν χρειάζεται μόνο ελέγχους και λογοδοσία. Χρειάζεται και δεύτερες ευκαιρίες, όταν αυτές στηρίζονται σε πραγματικές αλλαγές.
Η ιστορία των Bread Factory δεν αφορά μόνο επιχειρηματίες, εταιρικές επωνυμίες και φορολογικές υποθέσεις. Αφορά την εργασία, την επιχειρηματική ευθύνη και τη δυνατότητα μιας δραστηριότητας να συνεχίσει να προσφέρει στην κοινωνία.
Και τελικά, πίσω από τις βιτρίνες, τους φούρνους και τα καταστήματα, υπάρχουν άνθρωποι. Αυτούς δεν πρέπει να τους ξεχνάμε.
