Με αφορμή την συμπλήρωση 59 ετών από το Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας προέβη σε δήλωση υπογραμμίζοντας μεταξύ άλλων ότι «Στο διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας, η σημερινή θλιβερή επέτειος, μάς υπενθυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Γι' αυτό οφείλουμε πρωτίστως με ενότητα, να διαφυλάσσουμε το πολίτευμά μας, κρατώντας το δημόσιο βίο μακριά από τον διχασμό, που ιστορικά υπήρξε πάντα πρόσφορο έδαφος για την αποδυνάμωση της δημοκρατίας».
Παράλληλα, επισημαίνει ότι «Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας» και προσθέτει ότι «Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».
Ειδικότερα, στη δήλωσή του, ο κ. Τασούλας αναφέρει:
«Η 21η Απριλίου τραυμάτισε βαθιά την πορεία της πατρίδας μας. Στη γη που γέννησε τη δημοκρατία και την ελευθερία καταλύθηκε το Σύνταγμα και η χώρα καταδικάστηκε σε μια επταετία οπισθοδρόμησης.
Η επιβολή ενός αυταρχικού καθεστώτος δεν σήμαινε μόνο κατάφωρες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εξορίες και φυλακίσεις. Στέρησε από τον πολίτη το ύψιστο προνόμιο της δημοκρατίας· να μετέχει ελεύθερα και υπεύθυνα στη διαμόρφωση της κοινής του μοίρας. Και η δημοκρατία είναι πολίτευμα ευθύνης. Όχι μόνο των κυβερνώντων, αλλά και όσων τους επιλέγουν.
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, η Ελλάδα απομακρύνθηκε από τον δρόμο της θεσμικής και οικονομικής σύγκλισης με τον προηγμένο κόσμο, έναν δρόμο που ήδη είχε αρχίσει να χαράσσει και που αποτελούσε εθνική της ανάγκη και ιστορικό της προσανατολισμό.
Οι φοιτητικές εξεγέρσεις στη Νομική και το Πολυτεχνείο καθώς και το Κίνημα του Ναυτικού άνοιξαν τις πρώτες ρωγμές στο ανελεύθερο καθεστώς. Η δικτατορία κορυφώθηκε τραγικά με το πραξικόπημα Ιωαννίδη κατά του Μακαρίου και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, πληγή στον εθνικό μας κορμό, που παραμένει ανοιχτή.
Η Γ' Ελληνική Δημοκρατία πρόκοψε στις σταθερές ράγες του κοινοβουλευτισμού, ισχυροποιήθηκε και εντάχθηκε στον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, επιβεβαιώνοντας ότι η λαϊκή κυριαρχία αποτελεί το θεμέλιο της πολιτικής σταθερότητας. Δοκιμάστηκε και απέδειξε έμπρακτα τη θεσμική της ωριμότητα, αναπτύσσοντας την ικανότητα να υπερβαίνει τις κρίσεις.
Στο διεθνές περιβάλλον αβεβαιότητας η σημερινή θλιβερή επέτειος μάς υπενθυμίζει ότι η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη. Γι' αυτό οφείλουμε πρωτίστως με ενότητα να διαφυλάσσουμε το πολίτευμά μας, κρατώντας το δημόσιο βίο μακριά από τον διχασμό, που ιστορικά υπήρξε πάντα πρόσφορο έδαφος για την αποδυνάμωση της δημοκρατίας.
Τιμούμε ουσιαστικά όσους αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας για την ελευθερία, όχι μόνο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη τους, αλλά και θωρακίζοντας καθημερινά τους δημοκρατικούς θεσμούς, το κράτος δικαίου και την ενότητα της κοινωνίας μας.
Αυτό είναι το χρέος μας απέναντί τους και απέναντι στις επόμενες γενιές. Να στεκόμαστε, με το προσωπικό μας παράδειγμα, αντάξιοι των αξιών της δημοκρατίας».
Κυρ. Μητσοτάκης: «Στη σκοτεινή επέτειο αντιτάσσουμε τον αισιόδοξο ορίζοντα μιας καλύτερης ζωής για όλους»
«Πριν από 59 χρόνια, τα ξημερώματα της 21ης Απριλίου, επίορκοι αξιωματικοί κατέλυσαν τη Δημοκρατία, εγκαθιστώντας μια επταετή τυραννία που άφησε βαθιές πληγές στον τόπο», αναφέρει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε ανάρτησή του για τη σημερινή επέτειο.
«Σήμερα η πατρίδα τιμά εκείνους που αντιστάθηκαν στη χούντα. Και απαντά σε εκείνη την οδυνηρή εμπειρία, βιώνοντας και αξιοποιώντας την πιο μακρά περίοδο ομαλότητας και προόδου στη σύγχρονη Ιστορία μας.
Παρά το δύσκολο διεθνές περιβάλλον και τα εσωτερικά προβλήματα που έρχονται από το παρελθόν, η Ελλάδα βαδίζει μπροστά. Γνωρίζοντας, όμως, καλά ότι τα αγαθά της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλευτισμού δεν είναι ποτέ αυτονόητα ή δεδομένα. Με τον φτηνό λαϊκισμό του ψέματος και τη δημαγωγία των εύκολων συνθημάτων να αποτελούν τις σύγχρονες απειλές εναντίον τους.
Στη σκοτεινή επέτειο, λοιπόν, αντιτάσσουμε τον αισιόδοξο ορίζοντα μιας καλύτερης ζωής για όλους. Στον δρόμο της ενότητας και της σταθερότητας. Της Δικαιοσύνης και της ανάπτυξης. Της Ευρώπης, του εκσυγχρονισμού και της κοινωνικής συνοχής. Σε μία προσπάθεια να ξεπερνούμε λάθη και αστοχίες. Ώστε με γνώση, σχέδιο και τόλμη να χτίζουμε, μέρα με την ημέρα, την περήφανη Ελλάδα του 2030», καταλήγει στην ανάρτησή του ο κ. Μητσοτάκης.
Ν. Ανδρουλάκης: «Ο αγώνας ενάντια στη δικτατορία δεν ήταν μόνο αγώνας για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, ήταν ταυτόχρονα αγώνας για εθνική αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία»
«Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 άνοιξε τον δρόμο για ένα καθεστώς βαθιάς εξάρτησης της χώρας. Η χούντα δεν στηρίχθηκε μόνο στα τανκς, αλλά και σε ισχυρά πολιτικά και οικονομικά κέντρα που ήθελαν μια Ελλάδα απολύτως ελεγχόμενη χωρίς φωνή, χωρίς ουσιαστική κυριαρχία», τόνισε σε ανάρτησή του ο Νίκος Ανδρουλάκης για την επέτειο του πραξικοπήματος της δικτατορίας την 21η Απριλίου 1967.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής πρόσθεσε πως «τα ίδια αυτά κέντρα είχαν προηγουμένως συμβάλει καθοριστικά στην ανατροπή της κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου, μέσω των αποστατών, ανοίγοντας τον δρόμο για την τελική εκτροπή».
Επισήμανε ακόμη το γεγονός ότι η τραγωδία της Κύπρου επιβεβαίωσε με τον πιο οδυνηρό τρόπο πού οδηγεί η υποκατάσταση της λαϊκής βούλησης από εξαρτήσεις και ξένες παρεμβάσεις.
«Γι' αυτό ο αγώνας ενάντια στη δικτατορία δεν ήταν μόνο αγώνας για την αποκατάσταση της δημοκρατίας. Ήταν ταυτόχρονα αγώνας για εθνική αξιοπρέπεια και ανεξαρτησία», σημείωσε.
Ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε ότι «σήμερα, η δημοκρατία δεν απειλείται από τανκς, αλλά διαβρώνεται συστηματικά από μέσα: όταν τα θεσμικά αντίβαρα αντιμετωπίζονται ως εμπόδιο και όχι ως εγγύηση, όταν η Δικαιοσύνη και οι ανεξάρτητες αρχές στοχοποιούνται και όταν η αδιαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου και ευρωπαϊκού χρήματος τείνει να γίνει κανόνας [τότε] χρειάζεται νέος αέρας Δημοκρατίας».
«Χρέος της γενιάς μας είναι να σταματήσει τη θεσμική και αξιακή παρακμή. Με μια προοδευτική πολιτική αλλαγή που αποκαθιστά το κράτος δικαίου, καταπολεμά τις ανισότητες και δίνει ξανά ελπίδα στον ελληνικό λαό», κατέληξε.
Σ. Φάμελλος: «Να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά τον αυταρχισμό, σε όποια μορφή κι αν εμφανιστεί»
«Να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά τον αυταρχισμό, σε όποια μορφή κι αν εμφανιστεί, και να τσακίσουμε κάθε νεοφασιστικό μόρφωμα», διαμηνύει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτης Φάμελλος, σε ανάρτησή του, με αφορμή τη «μαύρη επέτειο της 21ης Απριλίου».
«Σήμερα οι σοβαρές απειλές κατά της Δημοκρατίας και της ισονομίας των πολιτών είναι η παραβίαση του Συντάγματος, η βάναυση καταπάτηση του Κράτους Δικαίου, η αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης, η υποβάθμιση των θεσμών και των Ανεξάρτητων Αρχών και τα πολλαπλά κυβερνητικά σκάνδαλα διαφθοράς», υπογραμμίζει μεταξύ άλλων.
Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Φάμελλου:
«Η μαύρη επέτειος της 21ης Απριλίου είναι μια διαρκής υπενθύμιση των αξιών της Δημοκρατίας, αλλά και των κινδύνων και των απειλών κατά αυτής.
Η εφιαλτική μνήμη της δικτατορίας και της τραγωδίας της Κύπρου, αλλά και η θαρραλέα αντίσταση του αντιδικτατορικού αγώνα των Ελλήνων και των Ελληνίδων και του ηρωικού φοιτητικού κινήματος, είναι μηνύματα και παρακαταθήκη για το σήμερα.
Η Δημοκρατία δεν χαρίζεται. Η ενίσχυσή της είναι διαχρονική ευθύνη όλων μας, που απαιτεί εγρήγορση και διαρκή αγώνα.
Σήμερα οι σοβαρές απειλές κατά της Δημοκρατίας και της ισονομίας των πολιτών είναι η παραβίαση του Συντάγματος, η βάναυση καταπάτηση του Κράτους Δικαίου, η αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης, η υποβάθμιση των θεσμών και των Ανεξάρτητων Αρχών και τα πολλαπλά κυβερνητικά σκάνδαλα διαφθοράς.
Και η κληρονομιά όλων μας από την αυτοθυσία των αγωνιστών είναι η μάχη για μια δίκαιη Πολιτεία με ισχυρή Δημοκρατία, ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, σύγχρονο Κράτος Δικαίου και θεσμούς, που θα υπηρετούν τα συμφέροντα όλων των πολιτών.
Και η καλύτερη ζωή για όλους απαιτεί πολιτική ανατροπή και μία προοδευτική κυβέρνηση που θα ενισχύσει και θα θωρακίσει τη Δημοκρατία και το Κράτος Δικαίου.
Το σκοτάδι της 21ης Απριλίου και ο ηρωικός αντιδικτατορικός αγώνας του λαού μας, μας δεσμεύουν στον καθημερινό αγώνα να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά τον αυταρχισμό, σε όποια μορφή κι αν εμφανιστεί, και να τσακίσουμε κάθε νεοφασιστικό μόρφωμα».
ΚΚΕ: «Η ιστορία της ανθρώπινης κοινωνίας δεν τελειώνει στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα και τους θεσμούς της»
«Η 21η Απριλίου αποδεικνύει και υπενθυμίζει μέχρι τις μέρες μας ότι η καπιταλιστική εξουσία δεν διστάζει να εναλλάσσει τις πολιτικές μορφές της, από την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία σε πολιτική ή στρατιωτική δικτατορία και το αντίστροφο, με γνώμονα πάντα να εξυπηρετούνται καλύτερα τα καπιταλιστικά συμφέροντα, να μένει ανέγγιχτη η δικτατορία του κεφαλαίου», αναφέρει μεταξύ άλλων σε ανακοίνωσή του Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ για την επέτειο της επιβολής της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 αναφέρει:
«59 χρόνια μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 διδασκόμαστε, τιμάμε τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες, τα θύματα της χούντας. Τιμάμε τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όλους όσοι στάθηκαν όρθιοι και αλύγιστοι στα κρατητήρια, στα βασανιστήρια του ΕΑΤ - ΕΣΑ, στις φυλακές και τις εξορίες.
Την 21η Απριλίου 1967 ο ελληνικός λαός ξύπνησε από τους ήχους των ερπυστριών, των στρατιωτικών εμβατηρίων και των διαγγελμάτων της δικτατορίας. Τα ξημερώματα της ίδιας μέρας, δυνάμεις του αστικού στρατού είχαν καταλάβει στρατηγικά σημεία στην πρωτεύουσα. Για να αποτρέψουν κάθε λαϊκή αντίδραση, συνέλαβαν πολλούς κομμουνιστές και άλλους πρωτοπόρους των εργατικών - λαϊκών αγώνων.
Οι συνταγματάρχες που πρωταγωνίστησαν στην επιβολή της δικτατορίας ήταν άνθρωποι του αστικού κράτους και των μηχανισμών του, του στρατού και της ΚΥΠ, που είχαν αναπτύξει πολύμορφους δεσμούς με το Παλάτι, με εγχώριους καπιταλιστές, πολιτικούς, αλλά και με ξένες μυστικές υπηρεσίες, ιδιαίτερα των ΗΠΑ.
Οι πραγματικές αιτίες της επιβολής της δικτατορίας πρέπει να αναζητηθούν στις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς που σοβούσαν στο εσωτερικό της ίδιας της αστικής τάξης, στις τριβές που προκαλούσε ο ρόλος του Παλατιού στη λειτουργία του αστικού πολιτικού συστήματος (το ρόλο που έπαιζε στο στρατό και στη διαμόρφωση κυβερνήσεων), όπως αυτό είχε διαμορφωθεί μετά την ήττα του ΔΣΕ, στις διαφωνίες για την εξωτερική πολιτική με επίκεντρο το Κυπριακό, που διαπλέκονταν με τους γενικότερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην περιοχή.
Η δικτατορία των συνταγματαρχών υπηρέτησε τα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας, αναπτύσσοντας ιδιαίτερες σχέσεις με τμήματα του κεφαλαίου, όπως το εφοπλιστικό, συνέχισε και ενέτεινε τα νομοθετικά μέτρα σε βάρος του ΚΚΕ, επέβαλε μαζικά διώξεις, προσπάθησε να επιβάλει την “κοινωνική ειρήνη” διαλύοντας συνδικαλιστικές και άλλες μαζικές οργανώσεις, προχώρησε σε φυλακίσεις και εξορίες, βασανισμούς και δολοφονίες.
Αντίστοιχα, η εξωτερική πολιτική της ήταν, σε γενικές γραμμές, συνέχεια της αντίστοιχης πολιτικής των “δημοκρατικών” αστικών κυβερνήσεων. Διατήρησε τις διεθνείς συμμαχίες του καπιταλιστικού κράτους (ΕΟΚ, ΝΑΤΟ), υπηρετώντας τους σχεδιασμούς τους σε βάρος των χωρών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, αλλά και στην πάντα “κρίσιμη γεωστρατηγικά” περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.
Παρά την ανετοιμότητα του εργατικού – λαϊκού κινήματος και την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το ΚΚΕ εξαιτίας της βαριάς παρανομίας, αλλά και λαθεμένων στρατηγικών επιλογών, που οδήγησαν στη διάλυση των παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, είναι μύθος ότι κανείς δεν όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στη δικτατορία τον πρώτο καιρό. Ενάντια στους σχεδιασμούς της στάθηκαν εξαρχής οι κομμουνιστές και άλλοι ριζοσπάστες αγωνιστές, πληρώνοντας βαρύ αντίτιμο για την πάλη τους υπέρ των εργατικών - λαϊκών συμφερόντων.
Το ΚΚΕ μπόρεσε έγκαιρα να διαχωριστεί από τις οπορτουνιστικές δυνάμεις στο εσωτερικό του, να παλέψει για τη συγκρότηση παράνομων Κομματικών Οργανώσεων, να ιδρύσει την ΚΝΕ, να πρωτοστατήσει στον μαζικό αντιδικτατορικό αγώνα. Σε αντίθεση με το σύνολο των αστικών δυνάμεων, διακήρυσσε την ανάγκη ανατροπής της δικτατορίας από τη μαζική εργατική-λαϊκή δράση και με όλες τις μορφές πάλης. Είχε ξεχωριστή συμβολή στην ανάπτυξη των εργατικών - λαϊκών αγώνων, από τις πρώτες κινητοποιήσεις με συνδικαλιστικά αιτήματα έως τη φοιτητική κατάληψη της Νομικής και τον νεολαιίστικο και εργατικό - λαϊκό ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου (Νοέμβρης 1973).
Η πτώση της δικτατορίας τον Ιούλιο του 1974 ήταν αποτέλεσμα των «εγκλημάτων» της, ιδίως της Κύπρου, της εξάντλησης του ρόλου της, που αντικατοπτριζόταν και στην αδυναμία ελέγχου των εργατικών-λαϊκών μαζών, του φόβου των αστικών δυνάμεων και των διεθνών συμμάχων τους ότι μια ανεξέλεγκτη κατάρρευσή της θα μπορούσε να οδηγήσει σε ριζοσπαστικοποίηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος και σε αμφισβήτηση της καπιταλιστικής εξουσίας. Η διαδικασία περάσματος στη λεγόμενη «μεταπολίτευση» ήταν προϊόν συμβιβαστικής συνεννόησης μεταξύ εκπροσώπων της δικτατορίας, των αστικών πολιτικών δυνάμεων και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ.
Η 21η Απριλίου αποδεικνύει και υπενθυμίζει μέχρι τις μέρες μας ότι η καπιταλιστική εξουσία δε διστάζει να εναλλάσσει τις πολιτικές μορφές της, από την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία σε πολιτική ή στρατιωτική δικτατορία και το αντίστροφο, με γνώμονα πάντα να εξυπηρετούνται καλύτερα τα καπιταλιστικά συμφέροντα, να μένει ανέγγιχτη η δικτατορία του κεφαλαίου.
Μπορεί σήμερα το αστικό κράτος να φορά τον μανδύα της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, παραμένει όμως πάντα προστάτης της δικτατορίας του κεφαλαίου. Μπορεί, μετά από αιματηρούς αγώνες, ο λαός μας να έχει κατακτήσει ελευθερίες και δικαιώματα, τα οποία βέβαια αμφισβητούνται σταθερά με πολλούς τρόπους, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολεμικής προετοιμασίας και εμπλοκής, όπως οι σημερινές, όμως, το αστικό κράτος, οι θεσμοί του παραμένουν ταξικοί, αντιλαϊκοί, εχθρικοί για τον λαό και τις ανάγκες του, ακριβώς γιατί σκοπό και αποστολή τους έχουν να θωρακίζουν την εξουσία του κεφαλαίου, να υπηρετούν την κερδοφορία του.
Αυτός είναι ο λόγος που το σημερινό κράτος αποδεικνύεται ικανότατο να στέλνει φρεγάτες, πυραύλους και στρατεύματα στο εξωτερικό, να “μπουκώνει” με χρήμα τους διάφορους “επενδυτές”, να καταστέλλει λαϊκούς αγώνες, να ξεσπιτώνει λαϊκές οικογένειες, αλλά την ίδια ώρα να εμφανίζεται ανίκανο να προστατεύσει τη ζωή και την περιουσία του λαού από τις φυσικές καταστροφές, να μεριμνά για την ασφάλεια στον σιδηρόδρομο, να ελέγχει την τήρηση των μέτρων ασφαλείας στους χώρους δουλειάς, να στελεχώνει επαρκώς τα δημόσια νοσοκομεία κ.ο.κ.
Αυτή την αλήθεια προσπαθούν να συγκαλύψουν η κυβέρνηση της ΝΔ και η βολική αντιπολίτευση, που σκιαμαχούν για το περιβόητο “κράτος δικαίου”. Πίσω από τους καυγάδες τους για τη διαφθορά, τα σκάνδαλα, τη λειτουργία των θεσμών κλπ, βρίσκεται η σύμπλευσή τους στους στόχους της καπιταλιστικής κερδοφορίας, στις διεθνείς συμμαχίες της αστικής τάξης, την ΕΕ, το ΝΑΤΟ κλπ, στους πολεμικούς σχεδιασμούς προς όφελος του κεφαλαίου, τελικά στην αντιλαϊκή πολιτική που όλα τα παραπάνω συνεπάγονται. Αυτό είναι, όμως, και το υπόβαθρο πάνω στο οποίο φυτρώνουν τα διάφορα σκάνδαλα, γι’ αυτό και βλέπουμε να επαναλαμβάνονται κάθε τόσο, με όλων των “αποχρώσεων” τις κυβερνήσεις, σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη. Γι’ αυτό και κανένας δήθεν “πιο έντιμος” διαχειριστής της καπιταλιστικής βαρβαρότητας δεν πρόκειται να προσφέρει έστω μια ανακούφιση απέναντι στα λαϊκά προβλήματα, πόσο μάλλον να αράξει ριζικά την κατάσταση υπέρ των εργαζομένων.
Το ΚΚΕ δεν υποκλίνεται στην “ιερότητα” του αστικού κράτους, των θεσμών, της ταξικής νομιμότητας και των μηχανισμών του. Δεν ανησυχεί από τον “κλονισμό της πίστης του λαού” στα παραπάνω, όπως λένε κυβέρνηση και αστική αντιπολίτευση, αντίθετα, σε αυτόν τον κλονισμό βλέπει άλλες δυνατότητες, επιδιώκει να του προσδώσει ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά, να τον κάνει απόφαση ανατροπής. Με αυτόν τον σκοπό πρωτοστατεί στην οργάνωση της εργατικής – λαϊκής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική, δίνει όλες του τις δυνάμεις στους καθημερινούς αγώνες του λαού και της νεολαίας για μισθούς, συντάξεις, για να μην πληρώσει ο λαός το “πολεμικό” κύμα ακρίβειας, για τα δικαιώματα σε παιδεία, υγεία, πολιτισμό. Μπαίνει μπροστά στον αγώνα για να φύγουν οι αμερικανοΝΑΤΟϊκές βάσεις από τη χώρα μας, να επιστρέψουν όλες οι μονάδες των Ενόπλων Δυνάμεων που βρίσκονται εκτός συνόρων, για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Η ιστορία της ανθρώπινης κοινωνίας δεν τελειώνει στη σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα και τους θεσμούς της. Απαιτούνται νέοι θεσμοί μιας γνήσιας εργατικής - λαϊκής εξουσίας, που θα αντιστοιχούν στις νέες σχέσεις παραγωγής, με την κοινωνική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, με τον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό. Σε μια κοινωνία όπου θα έχει καταργηθεί το καπιταλιστικό κέρδος και όπου η ικανοποίηση των αναγκών του λαού και της κοινωνίας θα είναι το μοναδικό κίνητρο της ανάπτυξης. Η συμπόρευση με το ΚΚΕ στην πάλη για την επαναστατική κατάκτηση αυτής της κοινωνίας, αποτελεί και την καλύτερη τιμή σε όσους αντιστάθηκαν στην καπιταλιστική βαρβαρότητα της δικτατορίας της 21ης Απριλίου».
Νέα Αριστερά: «Η δημοκρατία χρειάζεται διαρκή εγρήγορση και αγώνες»
Μήνυμα ότι «η δημοκρατία χρειάζεται διαρκή εγρήγορση και αγώνες» στέλνει η Νέα Αριστερά με ανακοίνωσή της για την 21η Απριλίου.
«Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι η δημοκρατία που αποκαταστάθηκε δεν ήταν "δώρο", αλλά κατακτήθηκε με τις θυσίες του λαού. Και ακριβώς αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη», τονίζει μεταξύ άλλων.
Ολόκληρη η ανακοίνωση της Νέας Αριστεράς:
«Η 21η Απριλίου 1967, εκτός από την αρχή μίας σκοτεινής περιόδου της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αποτελεί μία υπενθύμιση των συνεπειών της κατάλυσης των θεσμών και της εξουσίας που αρνείται κάθε έλεγχο.
Η επταετία της δικτατορίας σήμανε διώξεις, βασανιστήρια, εξορίες και λογοκρισία. Σήμανε την κατάργηση κάθε έννοιας ελευθερίας και δικαιωμάτων. Απέναντι σε αυτό το καθεστώς, στάθηκαν χιλιάδες αγωνιστές της Αριστεράς που πλήρωσαν βαρύ τίμημα αγωνιζόμενοι/ες για τη δημοκρατία.
Οφείλουμε να θυμόμαστε ότι η δημοκρατία που αποκαταστάθηκε δεν ήταν "δώρο", αλλά κατακτήθηκε με τις θυσίες του λαού. Και ακριβώς αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη.
Σήμερα, σε μια περίοδο όπου οι θεσμοί στην Ελλάδα δοκιμάζονται και η εξουσία επιχειρεί να λειτουργεί χωρίς ουσιαστικό έλεγχο και σε μια διεθνή συγκυρία όπου ενισχύονται αυταρχικές και ακροδεξιές λογικές, με φαινόμενα όπως ο Τραμπ και ο Νετανιάχου να εκφράζουν την άνοδο του αυταρχισμού και μιας πολιτικής που υπονομεύει κάθε κράτος δικαίου και οδηγεί σε πολέμους και γενοκτονίες με χιλιάδες αθώα θύματα, η υπεράσπιση της δημοκρατίας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Η δημοκρατία ποτέ και πουθενά δεν υπήρξε απλά μία τυπική διαδικασία. Αντίθετα είναι καθημερινή μάχη της κοινωνίας που διεκδικεί ελευθερία, δικαιώματα και λογοδοσία. Είναι ευθύνη όλων μας να αντιστεκόμαστε στην αυθαιρεσία και να μην επιτρέπουμε την κανονικοποίηση της θεσμικής εκτροπής.
Η Νέα Αριστερά τιμά όσους αγωνίστηκαν ενάντια στη δικτατορία και στέκεται απέναντι σε κάθε μορφή αυταρχισμού.
Η δημοκρατία χρειάζεται διαρκή εγρήγορση και αγώνες. Αλλά, πάνω από όλα, χρείαζεται ανθρώπους και κινήματα που δεν φοβούνται να την υπερσπιστούν».
