Η τριχόπτωση φαίνεται να είναι μια σπάνια αλλά υπαρκτή παρενέργεια των δημοφιλών φαρμάκων GLP-1 για την παχυσαρκία και τον διαβήτη, σύμφωνα με νέες μελέτες. Αν και ο συνολικός κίνδυνος παραμένει χαμηλός, οι χρήστες αυτών των θεραπειών εμφανίζουν ελαφρώς περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν αλωπεκία σε σύγκριση με όσους λαμβάνουν άλλες αντιδιαβητικές αγωγές.
Μελέτη ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The BMJ, έδειξε ότι μετά από δύο χρόνια θεραπείας, οι ασθενείς που λάμβαναν φάρμακα GLP-1 είχαν 37% μεγαλύτερη πιθανότητα εμφάνισης τριχόπτωσης σε σχέση με όσους έπαιρναν φάρμακα SGLT-2 και 68% μεγαλύτερη πιθανότητα σε σύγκριση με χρήστες DPP-4.
Παρά τη διαφορά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η τριχόπτωση παραμένει σχετικά σπάνια. Τα περιστατικά κυμαίνονταν από περίπου 3 έως 9 ανά 1.000 άτομα τον χρόνο.
Στην κατηγορία των GLP-1 περιλαμβάνονται ορισμένα από τα πιο γνωστά φάρμακα απώλειας βάρους, όπως η σεμαγλουτίδη (Ozempic, Wegovy) και η τιρζεπατίδη (Mounjaro, Zepbound).
Περισσότερα περιστατικά με τιρζεπατίδη
Μια ακόμη πρόσφατη μελέτη, με δεδομένα από περισσότερους από 1 εκατομμύριο ανθρώπους παγκοσμίως, έδειξε ότι τα φάρμακα GLP-1 συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο διαφορετικών μορφών αλωπεκίας σε σχέση με τη μετφορμίνη.
Παράλληλα, νέα ανάλυση από ερευνητές της εταιρείας nference έδειξε ότι η τιρζεπατίδη μπορεί να σχετίζεται με μεγαλύτερη πιθανότητα τριχόπτωσης σε σχέση με τη σεμαγλουτίδη.
Συγκεκριμένα, νέα περιστατικά αλωπεκίας καταγράφηκαν στο:
- 4,24% των ασθενών που λάμβαναν τιρζεπατίδη
- 3,33% όσων λάμβαναν σεμαγλουτίδη
Στις γυναίκες, η διαφορά ήταν ακόμη μεγαλύτερη, με ποσοστά 5,44% έναντι 3,63% αντίστοιχα.
Δεν φταίει μόνο η απώλεια κιλών
Οι ερευνητές σημειώνουν ότι η τριχόπτωση είναι γνωστό ότι μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια έντονης απώλειας βάρους και συνήθως είναι προσωρινή.
Ωστόσο, τα νέα δεδομένα δείχνουν ότι πιθανώς εμπλέκονται και άλλοι παράγοντες. Στη μελέτη της nference, ο αυξημένος κίνδυνος με την τιρζεπατίδη παρέμενε ακόμη και όταν λαμβανόταν υπόψη το πόσο βάρος έχασαν οι ασθενείς ή η δόση του φαρμάκου.
Παράλληλα, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αλωπεκία εμφανιζόταν συχνότερα σε άτομα με προβλήματα θυρεοειδούς ή άλλες ορμονικές διαταραχές, γεγονός που δείχνει ότι το ιστορικό κάθε ασθενούς μπορεί να παίζει σημαντικό ρόλο.
«Τα ευρήματα δείχνουν ότι χρειάζεται εξατομικευμένη παρακολούθηση των ασθενών και όχι η απλοϊκή εξήγηση ότι η τριχόπτωση οφείλεται αποκλειστικά στην απώλεια βάρους», ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής Venky Soundararajan.
Πηγή: Reuters
