Δεν κομίζω γλαύκα εις τας Αθήνας εάν πω ότι ο εμφύλιος είναι η χειρότερη μορφή ενός πολέμου. Σε αυτόν δεν υπάρχουν ούτε αρχές, ούτε κανόνες, ούτε καν αναμνήσεις κοινών αγώνων. Είναι μέχρι τέλους και, το χειρότερο, στο τέλος της ημέρας δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. Το κόστος το πληρώνουν άπαντες. Αυτά εισαγωγικά, γιατί σε αυτές τις εκλογές θα έχουμε μικρούς και μεγάλους «εμφυλίους», τόσο στα δεξιά (ΝΔ - Σαμαράς και όχι μόνο) όσο και στα αριστερά (ΕΛΑΣ - ΣΥΡΙΖΑ). Αυτά εισαγωγικά.
Ας περάσω στο προκείμενο. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι από τα πρόσωπα που κάνουν κάτι στην τύχη. Αν μη τι άλλο, είναι μεθοδικός και λειτουργεί διαχρονικά ως ο «άριστος και επιμελής μαθητής» του σχολείου. Έχει βγει λοιπόν το Σάββατο στο «μπαλκόνι» της ΔΕΘ, έχει κάνει τις εξαγγελίες του και, όπως είναι αναμενόμενο, την Κυριακή, στη συνέντευξη Τύπου, θα έμπαινε στην ουσία των μέτρων του.
Είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς με τον πρωθυπουργό, στη συνέντευξη Μπεν Χουρ που ακολούθησε έδωσε απαντήσεις σε όλα και για όλα. Ανέλυσε το αφήγημα και τους προβληματισμούς του, έδωσε τις εξηγήσεις του και όλα πήγαιναν όπως αναμενόταν. Και ξαφνικά ο κ. Μητσοτάκης άλλαξε τερέν και από τα μέτρα της ΔΕΘ περάσαμε αιφνιδίως στον Αντώνη Σαμαρά. Ο πρωθυπουργός, με τη μία, έδειξε να αλλάζει τερέν. Διότι πολύ καλά γνώριζε ότι, αντί να μιλάμε την ίδια ημέρα για τα μέτρα που ανακοίνωσε, η κουβέντα πέρασε στον κ. Σαμαρά και στην τεχνογνωσία του να κάνει κακό στην παράταξη.
Όπως προανέφερα, ο πρωθυπουργός γνώριζε πολύ καλά το τι θα ακολουθούσε. Για αυτό και το ερώτημα είναι γιατί άλλαξε τερέν ο κ. Μητσοτάκης. Εδώ κάνω εκτίμηση, διότι δεν έχω πληροφορία και θέλω να είμαι ειλικρινής απέναντι σε εσάς που μπαίνετε στον κόπο να διαβάζετε το σημείωμά μου.
Διαβάστε ακόμα
Υποστηρίζω ότι ο πρωθυπουργός ήθελε να πετύχει δύο πράγματα. Το πρώτο, να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του δίνει η καθιερωμένη συνέντευξη, που είναι σε πανελλαδικό δίκτυο, να απευθυνθεί στη μνήμη και στο θυμικό των ψηφοφόρων και όχι απαραίτητα σε ένα κομματικό ακροατήριο. Τέτοια ευκαιρία δύσκολα θα έχει ξανά στην πορεία προς την κάλπη, καθώς εκεί θα μιλά μόνο προς τους νεοδημοκράτες.
Το δεύτερο είναι ότι κάτι βρίσκει το Μαξίμου στα focus groups που κατά καιρούς διεξάγει. Και αυτό το κάτι έχει σίγουρα σχέση με τα σχέδια του κ. Σαμαρά σε ό,τι αφορά την αλίευση ψηφοφόρων από τον παραδοσιακό χώρο της ΝΔ. Αυτό το κάτι που καταγράφεται δείχνει ότι γίνεται ζημιά στο εκλογικό ακροατήριο του κυβερνώντος κόμματος.
Αυτός είναι και ο λόγος που ο πρωθυπουργός φρόντισε να «ενοχοποιήσει» εγκαίρως τον κ. Σαμαρά και να απενεργοποιήσει το αφήγημα του «ψηφίζοντας τον πρώην πρωθυπουργό στρώνεις μια συγκυβέρνηση από κόμματα της παράταξης». Για αυτό και ο κ. Μητσοτάκης προσπάθησε να θέσει τον κ. Σαμαρά όχι πλέον εκτός ΝΔ, αλλά εκτός παράταξης, της οποίας είναι «εχθρός». Το αν το κατάφερε ή όχι είναι πρόωρο να το πούμε. Είναι κάτι που θα φανεί όταν ο κ. Σαμαράς από τα λόγια περάσει στις πράξεις...
