Η χθεσινή συνέντευξη του Donald Trump στη Norah O’Donnell για το «60 Minutes», μετά την επίθεση στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου το Σάββατο, ήταν η καταγραφή ενός ηγέτη που μοιάζει να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, εγκλωβισμένος σε ένα δικό του αφήγημα καταδίωξης και μεγαλείου. Σε μια συζήτηση που θα έπρεπε να αφορά την ασφάλεια και τη σταθερότητα της χώρας, ο Trump επέλεξε να διολισθήσει σε παρανοϊκές αναλύσεις, επιτιθέμενος σε εχθρούς, πραγματικούς και φανταστικούς.
Η συνέντευξη άρχισε να εκτροχιάζεται όταν η Norah O'Donnell έκανε το αυτονόητο, έφερε μέσα στο δωμάτιο τον ελέφαντα. Δηλαδή, διάβασε το περιεχόμενο του, φερόμενου, μανιφέστου του δράστη της επίθεσης στο Δείπνο των Ανταποκριτών του Λευκού Οίκου. Η O'Donnell είπε ότι ο δράστης φαίνεται να αναφέρει ένα κίνητρο: «Κυβερνητικοί αξιωματούχοι, αυτοί είναι οι στόχοι. Δεν είμαι πλέον διατεθειμένος να επιτρέψω σε έναν παιδεραστή, βιαστή και προδότη να καλύψει τα χέρια μου με τα εγκλήματά του».
Παρ’ ότι δεν είχε ονοματίσει τον ίδιο τον Trump και μιλούσε γενικά για την κυβέρνηση, ο πρόεδρος ξέσπασε: «Περίμενα να το διαβάσεις αυτό, επειδή είστε απαίσιοι, άνθρωποι. Απαίσιοι άνθρωποι». Χωρίς λοιπόν να του έχει αποδοθεί άμεσα εκείνη τη στιγμή κατηγορία και με την O'Donnell να ρωτάει «Α, πιστεύετε ότι αναφέρεται σε εσάς;», εκείνος την αγνόησε και συνέχισε: «Δεν είμαι βιαστής. Δεν βίασα κανέναν. Δεν είμαι παιδόφιλος, διαβάζεις αυτές τις μαλακίες που γράφει ένα άρρωστο άτομο»; Και μέσα στον πανικό του έδειξε ξεκάθαρα ότι είναι ένας άνθρωπος που δεν απαντά στην ερώτηση που ακούει, αλλά σε αυτή που φοβάται ότι υπάρχει από πίσω. Όσο η O’Donnell προσπαθούσε να κρατήσει τη γραμμή, λέγοντας ότι «Αυτά είναι τα λόγια του σκοπευτή», εκείνος φούντωνε ακόμη περισσότερο: «Δεν θα έπρεπε να το διαβάζεις αυτό στο 60 Minutes. Είσαι ντροπιαστική».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Εν τω μεταξύ, ενώ ο Trump επιτέθηκε στην O’Donnell επειδή εκείνη ανέφερε το μανιφέστο, ο ίδιος νωρίτερα την ίδια μέρα είχε καλέσει τηλεφωνικά το Fox News και το είχε επικαλεστεί για να πει το δικό του αφήγημα: «Όταν διαβάζεις το μανιφέστο, φαίνεται ότι μισεί τους Χριστιανούς. Αυτό είναι σίγουρο. Μισεί τους Χριστιανούς, είναι ένα μίσος». Στην πραγματικότητα βέβαια, το μανιφέστο δεν μιλάει για κανένα μίσος προς τους Χριστιανούς. Αυτό που έγραψε ο δράστης είναι ότι του ζητήθηκε να γυρίσει και το άλλο μάγουλο ως Χριστιανός, αλλά, όπως τόνισε: «Το να γυρίζεις το άλλο μάγουλο είναι για όταν εσύ ο ίδιος καταπιέζεσαι. Το να γυρίζεις το άλλο μάγουλο όταν κάποιος άλλος καταπιέζεται δεν είναι χριστιανική συμπεριφορά· είναι συνενοχή στα εγκλήματα του καταπιεστή».
Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, ο Trump έδειξε μια εμμονή με την εικόνα του ως ιστορικού θύματος. Όταν ρωτήθηκε για τις απόπειρες εναντίον του, αντί για μια νηφάλια απάντηση, κατέφυγε σε μια θεωρία που αγγίζει τα όρια του ναρκισσισμού και της παράνοιας: «Έχω κάνει αρκετή έρευνα στη λέξη "δολοφονία". Τρομερή λέξη. Κυνηγούν τους σημαντικούς προέδρους. Κυνηγούν προέδρους που κάνουν πράγματα... Ο Αβραάμ Λίνκολν δολοφονήθηκε. Ο ΜακΚίνλεϊ δολοφονήθηκε». Η προσπάθειά του όμως να εξισώσει τον εαυτό του με τον Λίνκολν, υπονοώντας ότι η βία εναντίον του είναι το παράσημο της επιτυχίας του, το μόνο που πέτυχε ήταν να αποκαλύψει (ξανά) έναν άνθρωπο που τρέφεται από τη σύγκρουση και την αίσθηση του “εγώ εναντίον όλων”.
Το πιο αποκαλυπτικό σημείο της συνέντευξης ήταν ο τρόπος που αντέδρασε όταν η O’Donnell τον πίεσε για την ασφάλεια και τις ευθύνες του. Ο Trump δεν απαντούσε· αμυνόταν με έναν τρόπο που πρόδιδε ενοχή. Όταν η δημοσιογράφος περιέγραψε το χάος της στιγμής της επίθεσης και το γεγονός ότι εκείνος έπεσε στο έδαφος, ο Trump προσπάθησε απεγνωσμένα να ανακτήσει τον έλεγχο της αφήγησης, φτάνοντας στο σημείο να ισχυριστεί ότι ο ίδιος δυσκόλευε τους πράκτορες της Μυστικής Υπηρεσίας επειδή ήθελε να βλέπει τι συμβαίνει: «Ήθελα να δω τι γινόταν και δεν τους το έκανα εύκολο... Τους έλεγα "μισό λεπτό, μισό λεπτό"».
Αυτή η ανάγκη του να εμφανιστεί ως ατρόμητος ηγέτης, ενώ τα πλάνα δείχνουν το αντίθετο, φανερώνει μια βαθιά ανασφάλεια. Κάθε φορά που η ερώτηση γινόταν πιο συγκεκριμένη για τις δικές του εμπρηστικές δηλώσεις, ο Trump πετούσε την μπάλα στην εξέδρα, κατηγορώντας τον Τύπο και τους Δημοκρατικούς για ρητορική μίσους, σε μια κλασική τακτική προβολής των δικών του σφαλμάτων στους άλλους.
Η απώλεια ελέγχου έγινε και πάλι εμφανής όταν ο Trump άρχισε να συγχέει τελείως διαφορετικά θέματα, δείχνοντας μια πνευματική αστάθεια. Ενώ η συζήτηση αφορούσε την πολιτική βία, εκείνος άρχισε να παραληρεί για «25-30 εκατομμύρια εγκληματίες που βγήκαν από τρελοκομεία» για να εισβάλλουν στις ΗΠΑ και αμέσως μετά για τους τρανς αθλητές: «Θέλω οι γυναίκες να παίζουν με γυναίκες. Δεν θέλω άνδρες στα γυναικεία αθλήματα. Και για κάποιο λόγο, η άλλη πλευρά το θέλει αυτό». Όταν η O’Donnell του επισήμανε ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με τον Τύπο ή τη βία, ο Trump συνέχισε το παραλήρημά του, δείχνοντας ανίκανος να ακολουθήσει μια λογική ροή συζήτησης.
Η εικόνα που άφησε ο Trump ήταν αυτή ενός ανθρώπου που αισθάνεται στριμωγμένος. Οι απαντήσεις του δεν ήταν απαντήσεις ενός ηγέτη, αλλά ενός κατηγορούμενου που προσπαθεί να πείσει τον εαυτό του για τη δική του αλήθεια. Η εμμονή του με τη “νεκρή χώρα” που υποτίθεται ότι παρέλαβε και η άρνησή του να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη για το πολωμένο κλίμα, συνθέτουν (για ακόμη μία φορά) το προφίλ ενός ανθρώπου που έχει χάσει τον έλεγχο όχι μόνο της συνέντευξης, αλλά και της ίδιας της πραγματικότητας.
