Με μια βραδιά φτιαγμένη για όσους πιστεύουν ότι το metal είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα μουσικό είδος, το Release Athens αποχαιρέτησε την Πλατεία Νερού. Οι Epica ζέσταναν το κοινό, οι Savatage χάρισαν μια από τις πιο συγκινητικές επιστροφές των τελευταίων ετών και οι Sabaton έκλεισαν το φεστιβάλ με μια παραγωγή που θύμιζε πολεμική, κινηματογραφική υπερπαραγωγή.
Εκείνη η μέρα έχει πλέον αποκτήσει ιστορική διάσταση γιατί σηματοδότησε το τέλος μιας ολόκληρης εποχής. Η τελευταία ημέρα του Release Athens 2026 είχε μεν τη συνάντηση τριών από τα μεγαλύτερα ονόματα του ευρωπαϊκού και αμερικανικού metal, παράλληλα όμως ήταν και το τελευταίο αντίο στην Πλατεία Νερού, τον χώρο που για σχεδόν μία δεκαετία έγινε το καλοκαιρινό σημείο αναφοράς για όλους εμάς τους music freaks. Του χρόνου το φεστιβάλ μετακομίζει στη νέα του έδρα.
Την αυλαία άνοιξαν οι Epica, οι οποίοι αποδεικνύουν κάθε φορά γιατί η Ελλάδα παραμένει μία από τις πιο πιστές αγορές τους. Με τη Simone Simons σε εξαιρετική φόρμα και τη γνώριμη ισορροπία ανάμεσα στις συμφωνικές ενορχηστρώσεις και τα βαριά riffs, οι Ολλανδοί παρουσίασαν ένα set που λειτούργησε ιδανικά ως προετοιμασία για όσα ακολούθησαν. Το κοινό τραγούδησε σχεδόν τα πάντα, όμως ήταν το διαχρονικό "Cry for the Moon" που υπενθύμισε γιατί το συγκρότημα παραμένει σημείο αναφοράς του symphonic metal, ενώ το "Beyond the Matrix" έκλεισε την εμφάνισή τους με την απαραίτητη δόση μεγαλοπρέπειας. Η πρόσφατη κυκλοφορία του Aspiral δείχνει ότι το συγκρότημα εξακολουθεί να βρίσκεται σε ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο, κάτι που φάνηκε και πάνω στη σκηνή.
Αν όμως υπήρχε μία εμφάνιση που κουβαλούσε το μεγαλύτερο συναισθηματικό φορτίο, αυτή ήταν των Savatage. Η επιστροφή τους στην Αθήνα μετά από τόσα χρόνια δεν αντιμετωπίστηκε σαν μία ακόμη συναυλία, αλλά σαν μια ιστορική επανένωση με ένα συγκρότημα που διαμόρφωσε όσο λίγα τον αμερικανικό progressive και power metal ήχο. Από τα πρώτα κιόλας λεπτά, με τραγούδια όπως τα "Sirens", "Strange Wings", "Gutter Ballet" και "Edge of Thorns", έγινε ξεκάθαρο ότι το κοινό ένιωθε ότι ξαναζεί ένα κομμάτι της ζωής του. Η στιγμή μάλιστα που στην οθόνη εμφανίστηκε ο Jon Oliva, μέσα από προηχογραφημένο οπτικό υλικό, μετατράπηκε σε μια από εκείνες τις σπάνιες συναυλιακές στιγμές που αφήνεσαι εντελώς στο συναίσθημα.
Οι Sabaton ανέλαβαν να γράψουν τον εκκωφαντικό επίλογο. Οι Σουηδοί απέδειξαν ξανά γιατί εδώ και χρόνια θεωρούνται μία από τις πιο εντυπωσιακές live μπάντες του power metal. Η σκηνή μετατράπηκε σε πολεμικό σκηνικό, με ένα τεράστιο άρμα μάχης να δεσπόζει στο κέντρο, χορωδία επί σκηνής και μια παραγωγή που δύσκολα συναντά κανείς σε φεστιβαλική εμφάνιση. Από τις πρώτες νότες του "The Red Baron" μέχρι το φινάλε με τα "Primo Victoria", "Swedish Pagans", "Coat of Arms" και "To Hell And Back", η ένταση δεν έπεσε ούτε για δευτερόλεπτο. Το κοινό τραγουδούσε τόσο δυνατά, ώστε σε αρκετές στιγμές κάλυπτε ακόμη και το ίδιο το συγκρότημα, με το ρεφρέν του "Swedish Pagans" να εξελίσσεται σε ένα από τα πιο ανατριχιαστικά singalongs της χρονιάς.
Κάπως έτσι έπεσε η αυλαία ενός χώρου που φιλοξένησε μέσα σε δέκα χρόνια μερικές από τις σημαντικότερες συναυλίες που έχουν γίνει στην Ελλάδα. Και του χρόνου δυνατά, στη νέα τοποθεσία που θα ανακοινωθεί επίσημα μέσα στους επόμενους μήνες.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
