«Ο χρόνος δεν μου έβγαζε ποτέ κανένα νόημα. Ή, για να το πω καλύτερα, μου λένε πως ο τρόπος που περιγράφω πώς βιώνω τον χρόνο δεν βγάζει κανένα νόημα». Η γυναίκα που μιλά στο Ώρα για Κόλπα δεν έχει ιδιαίτερη διάθεση να προσαρμοστεί στον τρόπο με τον οποίο ο κόσμος μετράει τον χρόνο, την εργασία, το σώμα, την επιθυμία, ακόμη και την ίδια της τη ζωή. Και ίσως γι’ αυτό η πρώτη της σκέψη είναι τόσο παράξενη όσο και αφοπλιστικά λογική: «Νομίζω αυτό με κάνει καλή πόρνη».
Στο The Tricking Hour του Irene Silt, το σεξ δεν είναι απλώς το αντικείμενο μιας ιστορίας. Είναι ένας τρόπος να μιλήσεις για την εργασία, την εξουσία, την επιβίωση, την απόλαυση, τη βία, την οικειότητα και, τελικά, για το ποιος έχει δικαίωμα να αποφασίζει τι θα κάνουμε με το σώμα μας. Η ανώνυμη αφηγήτρια της ιστορίας δουλεύει στη σεξεργασία, συναντά πελάτες, κλείνει δωμάτια, στέλνει μηνύματα στις φίλες της για να ξέρουν ότι είναι ακόμη ζωντανή και ακούει από έναν δικηγόρο-πελάτη ότι το «κενό» στο βιογραφικό της θα γίνει κάποτε πρόβλημα. Εκείνη, όμως, βλέπει αυτό το κενό διαφορετικά. Όχι ως απουσία μέλλοντος, αλλά ως άρνηση να δεχτεί τον κόσμο όπως είναι.
Η Γιούλα Μπούνταλη μεταφέρει στη σκηνή αυτό το υλικό σε μια σόλο, πολυμεσική παράσταση που μοιάζει να ενδιαφέρεται περισσότερο για τις ρωγμές παρά για τις εύκολες απαντήσεις. Για το σώμα όταν γίνεται πεδίο εξουσίας, για την επιθυμία όταν αρνείται να μπει σε τάξη, για τη δουλειά όταν παύει να είναι απλώς δουλειά και για έναν κόσμο που ίσως χρειάζεται πρώτα να διαλυθεί για να μπορέσει να ξαναφτιαχτεί.
Με αφορμή την παράσταση, η Γιούλα Μπούνταλη στήνει το δικό της ξεχωριστό από το Α έως το Ω.
Αϊρίν είναι στα ελληνικά το όνομά του. Έτσι ξεκινά και η Αστυνομία. Την ξέρει από πρώτο χέρι και την χρησιμοποιεί συχνά στο κείμενό του. Όπως και την Αγάπη. Αυτήν την χρησιμοποιεί ακόμα συχνότερα.
Βέβαια τα πρώτα φυλλάδια που εξέδωσε τα υπέγραφε με το ψευδώνυμο Αγία Αγάθη. St. Agatha. Είναι αυτή που μαρτύρησε γιατί ήθελε να ορίζει το σώμα της κόντρα σε μια Αυτοκρατορία. Είναι προστάτιδα των γυναικών με καρκίνο του μαστού και των επιζωσών βιασμού και φυσικών καταστροφών.
Γκραβούρα της Αγίας Αγάθης διάλεξε εκείνος για την έκδοση του Tricking Hour. Μια άλλη γκραβούρα της διαλέξαμε και μεις για την αφίσα της παράστασης.
Δεν ξέρω το αληθινό του όνομα. Δεν έχω δει ποτέ το πρόσωπό του. Δεν με ρώτησε καμία πληροφορία για το έργο ή πώς σχεδιάζουμε να κάνουμε τα κείμενά του θεατρική παράσταση.
Έπεσα πάνω στην συλλογή κειμένων του αναζητώντας ποιήματα της Ρόζι Στόκτον. Ψάξτε τα ποιήματά τους. Και οι δύο γράφουν συγκλονιστική ερωτική ποίηση.
Ζωντανά σώματα.
Ήταν καλοκαίρι όταν κατάφερα να βρω το μέηλ του από τον εκδοτικό οίκο Deluge. Του έγραψα πόσο αγαπώ το πώς γράφει για τις εμπειρίες των σωμάτων μας. Ειδικά των γυναικών. Του έγραψα ότι τις τελευταίες μέρες παρακολουθώ τη δίκη του Ζακ Κωστόπουλου στο δικαστήριο. Του έγραψα ότι ακούγοντας τους δικηγόρους της άλλης πλευράς επί ώρες να μιλάνε για τον Ζακ με έναν τρόπο που προκαλεί αηδία και ασφυξία έτρεχα στο μυαλό μου φράσεις από κείμενό του. Ειδικά εκεί που μιλάει για το Στίγμα: “το στίγμα δικαιολογεί την δολοφονία, τον βασανισμό σου, την διαγραφή σου. Γιατί το στίγμα υπάρχει πριν και μετά του φυσικού σου σώματος”.
Θα ήθελα να μου είχε απαντήσει αμέσως σε αυτό το μέηλ. Μου απάντησε 1 μήνα μετά. Δεν χρησιμοποιεί gmail μου είπε. Μόνο protonmail είναι πολύ πιο ασφαλές. Άνοιξα και γω έναν λογαρισμό στο protonmail.
Ισως η πιο προφανής δύναμη του στίγματος είναι οι νόμοι.
Κουίρ απελευθέρωση, να μια ωραία ιδέα.
Λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα.
Να
Ξερα αν
Ολα
Πηγαίνουν
Ρολόι!
Σίλτ. Στα αγγλικά σημαίνει λάσπη, κατακάθι. Μερικές φορές είναι ό,τι έχει απομείνει από μια καταστροφή. Είναι η λέξη για το υλικό που έχουν οι κοίτες των ποταμών. Είναι ένα συγκλονιστικό ψευδώνυμο.
Ταξιδεύει από την Ν. Υόρκη στις 3/10 και θα γνωριστούμε πρώτη φορά στην παράσταση. Στο τέλος εκείνης της βραδιάς θα μιλήσει και με το κοινό.
Υ.Γ της έκδοσης: “Προσφέρω την ευγνωμοσύνη μου σε όλες τις σεξεργάτριες που επηρέασαν την σκέψη μου και τη ζωή μου. Αυτές τις λέξεις δεν τις έγραψα μόνη μου.” (τα pronouns που χρησιμοποιούσε τότε she/her)
Φεμινισμός. Υπάρχει μια ιδέα ότι φεμινισμός θα πει να ζεις με τις συνέπειες.
Χρειαζόμαστε πάντα περισσότερο χρόνο αλλά θα πρέπει να αρκεστούμε σε αυτόν που έχουμε.
Ψιθυρίζω το κείμενο χωρίς να το καταλαβαίνω ενώ περπατάω στον δρόμο. Ψάχνω να βρω ένα ψευδώνυμο για μένα και για ανθρώπους που αγαπώ. Ωραία που είναι τα ψευδώνυμα.
Ώρα Για Κόλπα
Κείμενο: Αϊρίν Σιλτ
Ερμηνεία: Γιούλα Μπούνταλη
Σκηνοθεσία: Τζέιμι Μπράντλι
Δραματουργία: Γιούλα Μπούνταλη και Τζέιμι Μπράντλι
Σκηνογραφία / Κοστούμια: Σοφία Βάσο και Γιάννης Σκαφίδας
Σχεδιασμός Φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Μουσική / Σχεδιασμός Ήχου: Κάλλια Γερακιανάκη
Χορογραφία / Κινηματογράφηση: Χρυσάνθη Μπαδέκα
Video Art: Γιάννης Κρανιδιώτης
Βοηθoί Σκηνοθέτη: Πέτρος Παναγιώτης Παπαδάκης, Χριστίνα Κυπραίου
Μετάφραση: Γιούλα Μπούνταλη
Επιμέλεια Μετάφρασης: Μαρτίνα Ασκητοπούλου
Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Social Media: Social Wave
Φωτογραφίες: Νάσια Στουραΐτη
Αφίσα / Σχεδιασμός Γραφιστικών: Talc Studio
Οι ηχογραφημένες φωνές είναι με την συμμετοχή του Red Umbrella Athens.
Εταιρεία Παραγωγής: Διασπορά ΑΜΚΕ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Πρεμιέρα: Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου στις 21:00
Παραστάσεις Από 24 Σεπτεμβρίου έως 18 Οκτωβρίου, κάθε Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή στις 21:00
Διάρκεια: 70 λεπτά
Εισιτήρια €15 Γενική είσοδος | €10 Φοιτητικό, Ανέργων, ΑΜΕΑ
Προπώληση https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ora-gia-kolpa/the-tricking-hour/
Χώρος ΤΖΑΜΙΑ ΚΡΥΣΤΑΛΛΑ ( Αγίου Όρους 10, Αθήνα 104 35, Αθήνα)
