Στον κόσμο των ακινήτων, υπάρχουν σπίτια που ξεχωρίζουν όχι μόνο για την τιμή τους, αλλά και για το σημείο στο οποίο βρίσκονται. Τα penthouses, οι κατοικίες στην κορυφή των ουρανοξυστών, έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα πολυτέλειας.
Η εικόνα τους έχει γίνει πλέον μέρος της ποπ κουλτούρας. Από τους πρωταγωνιστές του "The Wolf of Wall Street" μέχρι το "Succession", το penthouse λειτουργεί σχεδόν ως συντόμευση για την επιτυχία και τον πλούτο.
Η ίδια η λέξη, πάντως, έχει πολύ πιο ταπεινή προέλευση. Τον 14ο αιώνα περιέγραφε μια απλή κατασκευή που ήταν προσκολλημένη σε έναν υπάρχοντα τοίχο. Σήμερα, η έννοια έχει αλλάξει εντελώς: μιλάμε για τεράστιες κατοικίες στους τελευταίους ορόφους εμβληματικών κτιρίων, όπου η θέα αποτελεί συχνά βασικό κομμάτι της αρχιτεκτονικής.
Το μεγάλο στοίχημα για τους designers είναι να διαχειριστούν αυτούς τους τεράστιους χώρους χωρίς να τους κάνουν ψυχρούς ή απρόσωπους. Έπιπλα, χρώματα, διαφορετικές υφές, γυάλινες επιφάνειες και έξυπνη χωροθέτηση δημιουργούν ξεχωριστές «ζώνες» μέσα σε κατοικίες που μπορούν να εκτείνονται σε εκατοντάδες τετραγωνικά μέτρα. Ακολουθούν οκτώ χαρακτηριστικά παραδείγματα.
1. 111 West 57th Street – Νέα Υόρκη
Στον 76ο όροφο της Steinway Tower βρίσκεται ένα duplex που συνδυάζει τη σύγχρονη αρχιτεκτονική του ουρανοξύστη με την ιστορία του παλιού Steinway Hall, του κτιρίου του 1925 που ενσωματώθηκε στο συγκρότημα. Το εσωτερικό σχεδιάστηκε από το Banda και ένα από τα στοιχεία που κλέβουν την παράσταση είναι μια ελεύθερη ασημένια μπανιέρα, τοποθετημένη μπροστά σε έναν ολόκληρο τοίχο από γυαλί. Από εκεί, η θέα προς το Central Park γίνεται μέρος της ίδιας της εμπειρίας του χώρου.
2. Residence 113 – Central Park Tower, Νέα Υόρκη
Το συγκεκριμένο penthouse βρίσκεται σε ένα από τα ψηλότερα κτίρια κατοικιών στην αμερικανική ήπειρο. Η κατοικία διαθέτει πέντε υπνοδωμάτια και περίπου 657 τετραγωνικά μέτρα χώρου. Στο σαλόνι, το ύψος της οροφής είναι τέτοιο ώστε ακόμη και ένα μεγάλο πιάνο μοιάζει μικρό. Στα υπνοδωμάτια, αντίθετα, η αίσθηση γίνεται πιο ήρεμη, με τη θέα του Μανχάταν να απλώνεται σχεδόν από παντού.\ Η αντίθεση ανάμεσα στην ηρεμία του εσωτερικού και την ένταση της πόλης έξω από τα παράθυρα είναι ένα από τα βασικά στοιχεία της σχεδιαστικής φιλοσοφίας του χώρου.
3. One Hyde Park – Λονδίνο
Στην καρδιά του Knightsbridge βρίσκεται ένα από τα πιο ακριβά και αναγνωρίσιμα penthouses του Λονδίνου. Η κατοικία καταλαμβάνει δύο ορόφους και περίπου 1.672 τετραγωνικά μέτρα. Τρεις πλευρές της είναι ουσιαστικά γυάλινες, προσφέροντας θέα στο Hyde Park. Το σαλόνι είναι ο πρωταγωνιστής. Τα τεράστια παράθυρα διπλού ύψους επιτρέπουν στο πάρκο να κυριαρχεί οπτικά, ενώ η επίπλωση παραμένει σχετικά διακριτική. Η λογική είναι απλή: όταν έχεις αυτή τη θέα, δεν χρειάζεται να την ανταγωνιστείς με τη διακόσμηση.
4. The Bryanston – Λονδίνο
Το Bryanston βρίσκεται περίπου 76 μέτρα πάνω από το Hyde Park και καταλαμβάνει τους τρεις τελευταίους ορόφους του κτιρίου. Η κατοικία διαθέτει περισσότερα από 720 τετραγωνικά μέτρα εσωτερικού χώρου και μια μεγάλη ταράτσα περίπου 130 τετραγωνικών μέτρων. Τα επίπεδα συνδέονται με ιδιωτικό ασανσέρ και μια εντυπωσιακή καμπύλη μαρμάρινη σκάλα. Ξεχωρίζει η καμπυλωτή πρόσοψη του σαλονιού, με τα παράθυρα να ακολουθούν το σχήμα του κτιρίου χωρίς εμφανείς κολόνες. Οι κίτρινοι τόνοι στους τοίχους και οι λεπτομέρειες που παραπέμπουν στη δεκαετία του 1960 ενισχύουν την αίσθηση ενός χώρου που μοιάζει να βρίσκεται μόνιμα μέσα στο φως του ηλιοβασιλέματος.
5. K11 Artus – Χονγκ Κονγκ
Με περίπου 322 τετραγωνικά μέτρα, το K11 Artus είναι μικρότερο από αρκετά από τα υπόλοιπα παραδείγματα, αλλά αξιοποιεί με διαφορετικό τρόπο το πλεονέκτημα της θέσης του. Η κατοικία κοιτάζει προς το Victoria Harbour και το Χονγκ Κονγκ, ενώ ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί στην κουζίνα. Τα μεγάλα παράθυρα δημιουργούν μια ασυνήθιστη αντίθεση: μια καθημερινή δραστηριότητα όπως το μαγείρεμα ή η παρασκευή καφέ γίνεται με φόντο ένα από τα πιο εντυπωσιακά αστικά τοπία στον κόσμο.
6. 181 Fremont Grande Penthouse – Σαν Φρανσίσκο
Περισσότερα από 213 μέτρα πάνω από το Σαν Φρανσίσκο βρίσκεται το Grande Penthouse του 181 Fremont, το οποίο θεωρείται μία από τις ψηλότερες ιδιωτικές κατοικίες στη δυτική ακτή των ΗΠΑ. Η πρόσβαση γίνεται με ιδιωτικό ασανσέρ και το εσωτερικό κινείται σε αισθητική εμπνευσμένη από τα μέσα του 20ού αιώνα. Μία από τις τέσσερις σουίτες βρίσκεται στη γωνία του κτιρίου, προσφέροντας θέα στον κόλπο από δύο πλευρές. Παρά τα τεράστια ανοίγματα προς την πόλη, ένα μεγάλο ξύλινο έπιπλο με ενσωματωμένη τηλεόραση λειτουργεί ως βασικό σημείο του δωματίου, δείχνοντας ότι το design δεν χρειάζεται πάντα να αφήνει τη θέα να πρωταγωνιστεί.
7. Penthouse στο Κέιπ Τάουν
Στην ακτή του Κέιπ Τάουν, ένα penthouse περίπου 539 τετραγωνικών μέτρων ακολουθεί μια πιο λιτή προσέγγιση. Το μεγάλο σαλόνι διαθέτει πανοραμική θέα και ελάχιστα έπιπλα. Η λογική του σχεδιασμού είναι ότι το ίδιο το κτίριο και η τοποθεσία είναι αρκετά εντυπωσιακά ώστε να μη χρειάζονται υπερβολές. Η πέτρα, οι μεγάλες επιφάνειες και οι έντονες διαφορές στην κλίμακα δημιουργούν έναν χώρο που αφήνει το βλέμμα να ταξιδέψει προς το τοπίο.
8. Showcase Residence – Χονγκ Κονγκ
Το τελευταίο παράδειγμα βρίσκεται και πάλι στο Χονγκ Κονγκ, αλλά με εντελώς διαφορετική αισθητική. Το Joyce Wang Studio συνδύασε έπιπλα με επιρροές από τον βραζιλιάνικο μοντερνισμό με τοπικό ξύλο και φυτά, δημιουργώντας μια πιο έντονη σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και το φυσικό περιβάλλον. Εδώ, η πολυτέλεια δεν είναι τόσο άμεση. Οι διαφορετικές υφές, τα ιδιαίτερα υλικά στην οροφή και τα γυάλινα διαχωριστικά δημιουργούν έναν χώρο που αποκαλύπτεται σταδιακά.
Όταν η θέα γίνεται μέρος της αρχιτεκτονικής
Παρότι τα οκτώ penthouses διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, έχουν ένα κοινό: δεν αντιμετωπίζουν τη θέα ως απλό «φόντο». Στη Νέα Υόρκη είναι ο ορίζοντας του Μανχάταν και το Central Park, στο Λονδίνο το Hyde Park, στο Σαν Φρανσίσκο ο κόλπος, ενώ στο Χονγκ Κονγκ το λιμάνι. Οι designers χρησιμοποιούν τα παράθυρα, το φως, τα υλικά και τη διάταξη των επίπλων ώστε το εξωτερικό τοπίο να αποτελεί ουσιαστικά μέρος του σπιτιού. Και ίσως αυτή να είναι τελικά η ουσία ενός πραγματικά ξεχωριστού penthouse: όχι απλώς να βρίσκεται ψηλά, αλλά να κάνει τον ένοικο να αισθάνεται ότι η πόλη, η θάλασσα ή ο ορίζοντας ανήκουν για λίγο στον ίδιο χώρο.
Πηγή: BBC
