(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Ορισμένες ιστορίες δεν παλιώνουν ποτέ. Τα έπη και οι μύθοι της ελληνικής μυθολογίας γεμάτοι τραγωδία, έρωτα, απώλεια, πολέμους, εκδίκηση, ζηλόφθονους θεούς, μαγεία και μυθικά πλάσματα εξακολουθούν να συναρπάζουν εδώ και χιλιάδες χρόνια. Και όχι άδικα. Όπως κάθε διαχρονική αφήγηση, μιλούν για τις αδυναμίες, τα πάθη και την ανθρώπινη φύση.
Για τους αρχαίους Έλληνες, όμως, οι μύθοι δεν ήταν απλές ιστορίες. Αποτελούσαν έναν τρόπο να ερμηνεύσουν τον κόσμο. Εξηγούσαν τη δημιουργία της Γης, την προέλευση των αστερισμών, αλλά και έννοιες όπως η δικαιοσύνη και η ηθική. Παράλληλα, επηρέασαν βαθιά την τέχνη, την επιστήμη και τη διαμόρφωση μιας κοινής πολιτισμικής ταυτότητας. Ακόμη και σήμερα, ταξιδεύοντας στην Ελλάδα, διαπιστώνει κανείς πόσο ζωντανή παραμένει η μυθολογική της κληρονομιά. Από την Αθήνα, την πόλη που φέρει το όνομα της θεάς Αθηνάς, έως κάθε γωνιά της χώρας, οι αρχαίοι μύθοι εξακολουθούν να είναι αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού τοπίου και της συλλογικής μνήμης.
Ακολουθήστε τα ίχνη ηρώων και μυθικών τεράτων, αλλά μην ξεχνάτε να αποδίδετε τον δέοντα σεβασμό στους θεούς ιδιαίτερα στον Δία, τον κυρίαρχο του ουρανού, και στους αδελφούς του, τον Ποσειδώνα, άρχοντα των θαλασσών, και τον Άδη, κυβερνήτη του Κάτω Κόσμου. Διαφορετικά, μπορεί να έχετε την τύχη του Οδυσσέα, που προκάλεσε την οργή τους και χρειάστηκε δέκα ολόκληρα χρόνια για να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Δελφοί: Το ιερό του Απόλλωνα στον ομφαλό της Γης
Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο Δίας θέλησε να βρει το κέντρο του κόσμου, άφησε ελεύθερους δύο αετούς: ο ένας πέταξε προς την ανατολή και ο άλλος προς τη δύση. Οι δύο αετοί συναντήθηκαν στις πλαγιές του Παρνασσού, στους Δελφούς, τον θρυλικό Ομφαλό της Γης. Αν η Ακρόπολη της Αθήνας αποτελούσε το πολιτικό κέντρο της αρχαίας Ελλάδας, οι Δελφοί ήταν η πνευματική της καρδιά.
Εδώ ο Απόλλωνας ίδρυσε το ιερό και το περίφημο Μαντείο των Δελφών. Άνθρωποι από κάθε γωνιά του ελληνικού κόσμου από απλούς βοσκούς που αναζητούσαν λύσεις στα καθημερινά τους προβλήματα μέχρι βασιλιάδες που έπαιρναν αποφάσεις για την τύχη ολόκληρων βασιλείων ανηφόριζαν ως το ιερό για να συμβουλευτούν τον θεό μέσω της Πυθίας. Οι χρησμοί της θεωρούνταν θεόσταλτοι, αν και η αινιγματική τους διατύπωση άφηνε συχνά πολλά περιθώρια ερμηνείας.
Σήμερα, οι επισκέπτες μπορούν να γνωρίσουν αυτόν τον μοναδικό τόπο από τη σύγχρονη πόλη των Δελφών, η οποία απλώνεται δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο. Χτισμένα αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού, τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες προσφέρουν πανοραμική θέα που κόβει την ανάσα. Περιηγηθείτε ανάμεσα στους κίονες του Ιερού του Απόλλωνα, θαυμάστε το αρχαίο θέατρο με φόντο τις κορυφές της Κίρφης και αφήστε το βλέμμα σας να χαθεί στην κοιλάδα του Πλειστού, όπου απλώνεται ένας από τους αρχαιότερους και μεγαλύτερους ελαιώνες της Ελλάδας. Καθώς ο ήλιος δύει πάνω από τον Κορινθιακό Κόλπο, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί οι αρχαίοι πίστευαν ότι εδώ βρισκόταν το κέντρο του κόσμου.
Στα νερά του Αχέροντα, του ποταμού του Κάτω Κόσμου
(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Τις ημέρες που η ζέστη του Ιουλίου και του Αυγούστου γίνεται σχεδόν αφόρητη, λίγες εμπειρίες συγκρίνονται με μια βουτιά στα δροσερά νερά ενός ποταμού. Και αν αυτός είναι ο Αχέροντας, τότε η εμπειρία αποκτά και μια μυθολογική διάσταση. Σύμφωνα με την Κίρκη, ήταν ο ποταμός που έπρεπε να ακολουθήσει ο Οδυσσέας για να φτάσει στον Κάτω Κόσμο.
Γνωστός ως ο «Ποταμός της Θλίψης», ο Αχέροντας ήταν ένας από τους πέντε ποταμούς που, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, περιέβαλλαν το βασίλειο του Άδη. Στις όχθες του ο Ερμής Ψυχοπομπός οδηγούσε τις ψυχές των νεκρών, οι οποίες, έχοντας ένα νόμισμα στο στόμα τους για τον βαρκάρη Χάροντα, περνούσαν απέναντι, στον κόσμο των νεκρών. Για τους σημερινούς επισκέπτες, όμως, ο Αχέροντας δεν προκαλεί δέος αλλά γαλήνη.
Τα κρυστάλλινα νερά του πηγάζουν από τα όρη του Σουλίου, διασχίζουν την καταπράσινη κοιλάδα του Αχέροντα και εκβάλλουν στο Ιόνιο Πέλαγος. Πυκνά δάση, πλατάνια και καταπράσινες πλαγιές πλαισιώνουν τη διαδρομή του, δημιουργώντας ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά τοπία της Ηπείρου.
Αξίζει να επισκεφθείτε το Νεκρομαντείο του Αχέροντα, κοντά στη Μεσοπόταμο, όπου οι αρχαίοι πίστευαν ότι μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τις ψυχές των νεκρών. Στην παραθαλάσσια Αμμουδιά, εκεί όπου ο ποταμός απλώνεται σε ένα ήρεμο δέλτα πριν συναντήσει τη θάλασσα, ίσως σταθείτε τυχεροί και δείτε ακόμη και βίδρες.
Για όσους αναζητούν δράση, οι Πηγές του Αχέροντα, κοντά στη Γλυκή, προσφέρονται για κολύμπι, ράφτινγκ και εναέριες διαδρομές (zip line). Λίγο ψηλότερα, στα ιστορικά νερόμυλα του Σουλίου, μικρές παραδοσιακές ταβέρνες δίπλα στα τρεχούμενα νερά προσφέρουν την ιδανική στάση για ξεκούραση.
Η πιο μαγευτική διαδρομή, όμως, οδηγεί στις λεγόμενες Πύλες του Άδη, όπου ο Αχέροντας περνά ανάμεσα σε επιβλητικούς ασβεστολιθικούς βράχους, σχηματίζοντας ένα τοπίο που θυμίζει φυσική είσοδο στον Κάτω Κόσμο. Γαλάζιες λιβελούλες, πολύχρωμες πεταλούδες και αρπακτικά πουλιά συμπληρώνουν το σκηνικό. Τα ισχυρά ρεύματα και τα βαθιά σημεία απαιτούν προσοχή, ώστε, όπως ο Ορφέας, ο Ηρακλής και ο Οδυσσέας, να επιστρέψετε κι εσείς με ασφάλεια από το βασίλειο του Άδη.
Κωπηλατώντας προς το Σπήλαιο του Νέστορα
Η «αμμώδης Πύλος» του Ομήρου είναι σήμερα μια γοητευτική παραθαλάσσια κωμόπολη, γεμάτη ιστορία και φυσική ομορφιά. Χτισμένη στον προστατευμένο και εντυπωσιακό κόλπο του Ναβαρίνου, υπήρξε το σκηνικό της ιστορικής Ναυμαχίας του Ναβαρίνου, που συνέβαλε καθοριστικά στην Ελληνική Επανάσταση. Οι κάτοικοι τιμούν ακόμη και σήμερα το γεγονός με αναπαραστάσεις που πραγματοποιούνται κάθε Οκτώβριο.
Η Πύλος κατέχει ξεχωριστή θέση τόσο στην Οδύσσεια όσο και στην Ιλιάδα, καθώς ήταν η πατρίδα του σοφού βασιλιά Νέστορα. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το Ανάκτορο του Νέστορα, το καλύτερα διατηρημένο μυκηναϊκό ανάκτορο της Ελλάδας, ενώ η περιοχή αποτελεί ιδανική αφετηρία για μια ημερήσια εκδρομή στην Αρχαία Μεσσήνη, έναν από τους σημαντικότερους αλλά λιγότερο γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους της χώρας.
Πάνω από την Πύλο δεσπόζει το καλοδιατηρημένο οθωμανικό φρούριο Νιόκαστρο, όμως ακόμη πιο γοητευτικό είναι το ερειπωμένο Παλαιόκαστρο, στη βόρεια πλευρά του κόλπου. Από εκεί η θέα προς την παραλία της Βοϊδοκοιλιάς είναι μοναδική. Η αμμουδερή ακτή, όπου φωλιάζουν θαλάσσιες χελώνες, παραμένει ανέγγιχτη από ξαπλώστρες και οργανωμένες εγκαταστάσεις. Πίσω της απλώνονται αμμοθίνες και ένας σημαντικός υγρότοπος που φιλοξενεί εκατοντάδες μεταναστευτικά πουλιά και σπάνια ερπετά.
Εδώ βρίσκεται και το περίφημο Σπήλαιο του Νέστορα. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, εκεί ο νεογέννητος Ερμής έκρυψε τα βόδια που είχε κλέψει από τον Απόλλωνα, σε έναν από τους πιο γνωστούς μύθους της παιδικής του ηλικίας. Αν δεν θέλετε να ανηφορίσετε μέχρι την είσοδο του σπηλαίου, μπορείτε να το θαυμάσετε από τη θάλασσα, επιπλέοντας στα γαλαζοπράσινα νερά της Βοϊδοκοιλιάς και κοιτάζοντας προς το επιβλητικό άνοιγμά του.
Οι Μυκήνες και η επιβλητική Πύλη των Λεόντων
Οι Μυκήνες, η οχυρωμένη ακρόπολη της Εποχής του Χαλκού, είναι βαθιά συνδεδεμένες με τον μύθο, καθώς σύμφωνα με την παράδοση ιδρύθηκαν από τον Περσέα, γιο του Δία. Εδώ βρισκόταν το θρυλικό βασίλειο του Αγαμέμνονα, του βασιλιά των «καλοχτισμένων Μυκηνών, πλούσιων σε χρυσό», όπως τις περιγράφει ο Όμηρος (μια εικόνα που έχει εν μέρει επιβεβαιωθεί από τις αρχαιολογικές ανασκαφές). Η ακρόπολη δεσπόζει σε έναν λόφο της Αργολίδας, με θέα προς τον Σαρωνικό κόλπο και τις κατευθύνσεις προς το Ναύπλιο και το Άργος. Στρατηγική για τους Μυκηναίους, εντυπωσιακή για τον σημερινό επισκέπτη.
Απαραίτητη στάση αποτελεί η εμβληματική Πύλη των Λεόντων, ένα εντυπωσιακό δείγμα μεγαλιθικής αρχιτεκτονικής, όπου δύο λιοντάρια είναι λαξευμένα σε ανάγλυφο λίθο. Στεκόμουν εκεί με τον πατέρα μου και τα κοιτούσαμε για ώρα. Εκείνος πάντα θεωρούσε τους μύθους κάπως παράλογους, όμως ακόμη κι αυτός σταμάτησε σαστισμένος μπροστά στα κυκλώπεια τείχη, από τεράστιους ογκόλιθους βάρους έως και 20 τόνων ο καθένας.
Στο εσωτερικό της ακρόπολης βρίσκονται τα ερείπια του αρχαίου ανακτόρου, ο τάφος της Κλυταιμνήστρας και ο θησαυρός του Ατρέα. Στο μουσείο μπορεί κανείς να θαυμάσει τη μυκηναϊκή τέχνη και τεχνογνωσία, με ευρήματα όπως πινακίδες γραμμένες στη Γραμμική Β’ την αρχαιότερη γνωστή μορφή της ελληνικής γλώσσας. Μην παραλείψετε το αντίγραφο της χρυσής νεκρικής μάσκας του Αγαμέμνονα, καθώς το πρωτότυπο εκτίθεται στην Αθήνα.
Η μυστική γωνιά του Ποσειδώνα στους Παξούς
Αυτή είναι μια ιστορία για τους ρομαντικούς και τους λάτρεις της φύσης και για πιο χαλαρές διακοπές. Σπάνια συναντά κανείς τους θεούς στην πιο τρυφερή τους πλευρά, όμως το πανέμορφο νησί των Παξών δημιουργήθηκε, σύμφωνα με τον μύθο, χάρη στον Ποσειδώνα σε μια τέτοια στιγμή.
Ο συνήθως άγριος και ταραχώδης θεός των θαλασσών λέγεται ότι έπλασε αυτό το μικρό «Εδέμ» σήμερα προστατευόμενη περιοχή μέσα σε μια έκρηξη έρωτα. Το τρίαινα του αποτελεί ακόμη και σήμερα το έμβλημα του νησιού. Ερωτευμένος με τη θαλάσσια νύμφη Αμφιτρίτη, που είχε αποσυρθεί στα βάθη του ωκεανού για να τον αποφύγει, ο Ποσειδώνας έστειλε τον δελφίνο Δελφίνο να την προσεγγίσει εκ μέρους του. Η αποστολή πέτυχε: η Αμφιτρίτη επέστρεψε και έγινε σύζυγός του, βασίλισσα της θάλασσας και μητέρα δελφινιών και φώκιων.
Ο Ποσειδώνας λέγεται επίσης ότι αποκόλλησε το νότιο άκρο της Κέρκυρας για να δημιουργήσει τους Παξούς, ένα νησί σχεδόν εξ ολοκλήρου καλυμμένο από ελαιώνες, ως ερωτική φωλιά για τους δύο. Ως ανταμοιβή, ανέβασε τον Δελφίνο στον ουρανό ως αστερισμό.
Σήμερα, οι επισκέπτες μπορούν να τιμήσουν το ζευγάρι απολαμβάνοντας τα κρυστάλλινα, τιρκουάζ νερά, κάνοντας snorkeling πάνω από τα προστατευμένα λιβάδια ποσειδωνίας και παρατηρώντας τα δελφίνια που συχνά εμφανίζονται στην περιοχή. Οι διάσημες Γαλάζιες Σπηλιές θεωρούνται το μυθικό «παλάτι» του ζευγαριού και αποτελούν δημοφιλή προορισμό για εκδρομές με σκάφος, με την προϋπόθεση σεβασμού της θαλάσσιας ζωής.
Αξίζει επίσης μια στάση στη Λάκκα, με τον γραφικό της κόλπο σε σχήμα πετάλου, και στον Γάιο, το γοητευτικό λιμάνι του νησιού. Το βράδυ, ο ουρανός γεμίζει αστέρια, ιδανικός για μια πρόποση στον αστερισμό του Δελφίνου φόρο τιμής σε αυτόν τον μικρό παράδεισο.
Πηγή: The Guardian
