Ένα «αρχαιοελληνικό θέατρο» που συγκέντρωνε διθυραμβικές κριτικές τουριστών στην Ιταλία αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ούτε ελληνικό, ούτε ρωμαϊκό, αλλά μια σύγχρονη κατασκευή που είχε δημιουργήσει ο ίδιος ο άνθρωπος, ο οποίος παρουσιαζόταν ως ιδιοκτήτης και... Ιντιάνα Τζόουνς.
Ο Franco Malosso κατασκεύασε έναν ολόκληρο ψεύτικο αρχαιολογικό χώρο σε λόφο κοντά στο Arcugnano της περιφέρειας Veneto, χρησιμοποιώντας σύγχρονα μηχανήματα, τσιμέντο, πολυστυρένιο και πρόσφατα εξορυγμένη πέτρα. Στη συνέχεια παρουσίαζε το συγκρότημα ως αρχαίο ελληνικό θέατρο ηλικίας άνω των 2.000 ετών και χρέωνε τους επισκέπτες για να το δουν. Έπειτα από δικαστική διαμάχη περίπου δέκα ετών, οδηγήθηκε στη φυλακή.
Οι πέντε αστέρων κριτικές για ένα θέατρο που δεν ήταν ποτέ αρχαίο
Οι οκτώ κριτικές του TripAdvisor για το υποτιθέμενο αμφιθέατρο κοντά στο Arcugnano, στη βόρεια ιταλική περιφέρεια Veneto, ήταν όλες εξαιρετικά θετικές και συνοδεύονταν από αξιολόγηση πέντε αστέρων. Ένας επισκέπτης το χαρακτήριζε «μαγευτικό μέρος», άλλος έκανε λόγο για έναν «κόσμο πέρα από τον χώρο και τον χρόνο», ενώ κάποιος άλλος το περιέγραφε ως ένα από τα καλύτερα μέρη που είχε επισκεφθεί ποτέ. Μία ακόμη κριτική το χαρακτήριζε «μοναδικό στον πλανήτη» – ένας χαρακτηρισμός που, όπως σχολιάζει το CNN, αποδείχθηκε κατά κάποιον τρόπο προφητικός.
Και αυτό επειδή το θέατρο ήταν πράγματι μοναδικό: δεν ήταν ελληνικό, όπως παρουσιαζόταν, αλλά ούτε καν ρωμαϊκό. Ο «ευγενικός φύλακας», τον οποίο επισκέπτης είχε περιγράψει ως περίπου ιστορικό και εξαιρετικό αφηγητή, ήταν στην πραγματικότητα ο άνθρωπος που είχε κατασκευάσει ο ίδιος τον χώρο. Μετά από περίπου δέκα χρόνια δικαστικών διαδικασιών, ο ιδιοκτήτης οδηγήθηκε αυτόν τον μήνα στη φυλακή για αδικήματα που σχετίζονται με πλαστογράφηση έργων τέχνης, κατασκευαστικές εργασίες χωρίς την απαιτούμενη άδεια και καταστροφή προστατευόμενου τοπίου.
Η υπόθεση που σκανδάλισε την Ιταλία
Η ιστορία προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στην Ιταλία, μια χώρα με τεράστια αρχαιολογική κληρονομιά και περισσότερα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO ακόμη και από την Κίνα. Η χώρα διαθέτει πολυάριθμα αυθεντικά ελληνικά και ρωμαϊκά θέατρα, από τις Συρακούσες και την Πομπηία, όπου ακόμη και σήμερα διοργανώνονται παραστάσεις κάθε καλοκαίρι, μέχρι την περίφημη αρένα της Βερόνας, περίπου 64 χιλιόμετρα δυτικά του Arcugnano, η οποία μετατρέπεται τους θερινούς μήνες σε τεράστια σκηνή όπερας. Ο Franco Malosso, ιδιοκτήτης, δημιουργός και αυτοαποκαλούμενος «ανακαλυπτής» του σχεδόν 54.000 τετραγωνικών ποδιών, δηλαδή περίπου 5.000 τετραγωνικών μέτρων, «αρχαίου» χώρου, χρέωνε τους επισκέπτες έως και 40 ευρώ για να δουν το «θέατρο» που είχε κατασκευάσει από το μηδέν.
Σύγχρονοι εργάτες και μηχανήματα για ένα «θέατρο 2.000 ετών»
Σε έναν γραφικό λόφο, ο Malosso είχε αναθέσει σε τοπική κατασκευαστική εταιρεία να δημιουργήσει κερκίδες και σκαλοπάτια. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, οι κατασκευές είχαν στη συνέχεια υποστεί τεχνητή επεξεργασία ώστε να μοιάζουν παλιές.
Στον χώρο είχαν προστεθεί επίσης τσιμεντένιες κολόνες και γύψινα αγάλματα, τοποθετημένα πάνω από μια μικρή «λίμνη» την οποία ο Malosso είχε επίσης δημιουργήσει μόνος του.
Οι παραδοσιακές κερκίδες, τις οποίες παρουσίαζε ως χειροποίητες κατασκευές των αρχαίων Ελλήνων πριν από περισσότερα από 2.000 χρόνια, είχαν στην πραγματικότητα κατασκευαστεί από εργάτες του 21ου αιώνα με τη χρήση μηχανημάτων. Σύμφωνα με τα δικαστικά έγγραφα που επικαλείται το CNN, χρησιμοποιήθηκαν πρόσφατα εξορυγμένη πέτρα από την Απουλία και τσιμέντο, ενώ στην κορυφή ενός υποστηρικτικού τοίχου είχε τοποθετηθεί ακόμη και πολυστυρένιο. Ο αρχαιολόγος Darius Arya, διευθυντής του Ancient Rome Live, χαρακτήρισε την ίδια την ιδέα της απάτης παράλογη, κάνοντας λόγο για ένα «διαβολικό» και «τρομερό» εγχείρημα.
Τα λάθη που θα μπορούσαν να προδώσουν την απάτη
Για όποιον διέθετε βασικές γνώσεις αρχαίας ιστορίας και αρχιτεκτονικής, υπήρχαν αρκετές ενδείξεις ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Καταρχάς, η κατασκευή του Malosso είχε σχήμα βεντάλιας, επομένως επρόκειτο μορφολογικά για θέατρο και όχι για αμφιθέατρο, καθώς τα αμφιθέατρα έχουν οβάλ σχήμα.
Επιπλέον, ο χώρος δεν βρισκόταν κοντά στη θάλασσα, παρότι στην ονομασία του χρησιμοποιούνταν ο όρος «Marittimo». Το Arcugnano απέχει περίπου 80 χιλιόμετρα από τις ακτές. Δεν υπήρχε επίσης καμία αρχαία «Πύλη των Αγγέλων» (Porta degli Angeli) στην περιοχή.
Το σημαντικότερο, όμως, ήταν ότι ο χώρος πρακτικά δεν θα μπορούσε να είναι ελληνικός. Η βόρεια Ιταλία διαθέτει πολλά ρωμαϊκά κατάλοιπα, αλλά οι αρχαίες ελληνικές αποικίες εντοπίζονταν πολύ νοτιότερα. Παρόλα αυτά, οι επισκέπτες που εντυπωσιάζονταν από τις τσιμεντένιες κολόνες και τα γύψινα αγάλματα δεν φαίνεται να είχαν προβληματιστεί.
Μια λίμνη εκεί όπου θα έπρεπε να βρίσκεται η σκηνή
Άλλο ένα παράδοξο στοιχείο ήταν η φωτογενής λίμνη που είχε κατασκευάσει ο Malosso ακριβώς στο σημείο όπου κανονικά θα έπρεπε να υπάρχει η σκηνή του αρχαίου θεάτρου. Ο Darius Arya αναρωτήθηκε ποιος θα μπορούσε να είναι ο λόγος ύπαρξης μιας λίμνης σε ένα τέτοιο θέατρο, καθώς δεν υπήρχαν εκεί θαλάσσιες παραστάσεις. Σύμφωνα με τον ίδιο, ολόκληρη η κατασκευή έμοιαζε περισσότερο με διακοσμητική ιδιοτροπία παρά με αυθεντικό αρχαιολογικό χώρο και έδινε εξαρχής την αίσθηση ότι «κάτι δεν ήταν σωστό».
Πώς αποκαλύφθηκε το ψεύτικο θέατρο
Η κατασκευή βρισκόταν σε πλαγιά καλυμμένη από προστατευόμενο δάσος έξω από τη μικρή πόλη Arcugnano, λίγο περισσότερο από πέντε χιλιόμετρα νότια της Βιτσέντζα. Τον Οκτώβριο του 2016 ο χώρος εντοπίστηκε από τις τοπικές Αρχές, οι οποίες ενημέρωσαν αμέσως την αρμόδια υπηρεσία πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στον χώρο πραγματοποιήθηκε αυτοψία από εκπρόσωπο της τοπικής υπηρεσίας προστασίας μνημείων και από στελέχη του Nucleo Tutela Patrimonio Artistico (TPC) των Carabinieri, της ειδικής μονάδας που είναι γνωστή στα αγγλικά ως «art squad» και ερευνά κλοπές έργων τέχνης και πλαστογραφίες. Η κατασκευή ήταν τόσο εμφανώς σύγχρονη ώστε οι Αρχές χρειάστηκαν μόλις μία ημέρα για να ολοκληρώσουν την αυτοψία.
Ο αντισυνταγματάρχης Giuseppe Marseglia, διοικητής του TPC στη Monza, που έχει αρμοδιότητα στη βόρεια Ιταλία, χαρακτήρισε την υπόθεση «πραγματικά χυδαία» απόπειρα πλαστογράφησης. Όπως είπε, οι πλαστογράφοι συνήθως διαθέτουν τουλάχιστον κάποιο ταλέντο επειδή είναι σε θέση να δημιουργούν έργα τέχνης, ενώ στην περίπτωση του Malosso επρόκειτο περισσότερο για απάτη. Μάλιστα, σημείωσε ότι θεωρούσε ακόμη και τον χαρακτηρισμό του Malosso ως «πλαστογράφου» προσβολή για τους πραγματικούς πλαστογράφους. Στα 25 χρόνια υπηρεσίας του, ο Marseglia δεν είχε συναντήσει ούτε είχε ακούσει ποτέ ξανά για περίπτωση κατά την οποία είχε πλαστογραφηθεί ολόκληρος αρχαιολογικός χώρος.
«Κάντε το να φαίνεται παλιό»
Το θέατρο είχε κατασκευαστεί σε έκταση που αποτελούσε μέρος του προστατευόμενου τοπίου των λόφων Berici. Ο Malosso, ο οποίος υποστήριζε ότι ήταν ο νόμιμος εκπρόσωπος του ιδιοκτήτη της γης, μιας εταιρείας με έδρα τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους, είχε αρχικά υποβάλει αίτημα για οικοδομική άδεια προκειμένου να κατασκευάσει ένα γκαράζ.
Αντί για γκαράζ, όμως, προσέλαβε τοπικούς κατασκευαστές για να δημιουργήσουν το θέατρο. Ένας από τους εργάτες που κατέθεσε στη δίκη ανέφερε ότι η οδηγία που είχαν λάβει ήταν να «το κάνουν να φαίνεται παλιό».
Ιούλιος Καίσαρας, Κλεοπάτρα και… Ιουλιέτα
Οι εισαγγελείς ανέφεραν ότι ο Malosso έλεγε στους επισκέπτες πως είχε ανακαλύψει το αρχαίο θέατρο μετά από κατολίσθηση. Άρχισε να το διαφημίζει στο κοινό από το 2014, ενώ είχε στείλει ακόμη και επιστολή στον δήμαρχο του Arcugnano εξηγώντας πόσο επικερδής θα μπορούσε να γίνει ο συγκεκριμένος αρχαιολογικός χώρος.
Στους επισκέπτες υποστηριζόταν, μάλιστα, ότι από το σημείο είχαν περάσει ιστορικές προσωπικότητες όπως ο Ιούλιος Καίσαρας και η Κλεοπάτρα. Στη λίστα προστέθηκε ακόμη και η Ιουλιέτα Καπουλέτου, η οποία βέβαια δεν αποτελεί ιστορικό πρόσωπο αλλά φανταστικό χαρακτήρα που δημιούργησε ο William Shakespeare.
Γιατί η υποτιθέμενη «ανασκαφή» ήταν αδύνατη
Ο Mauro Puddu, αρχαιολόγος με ειδίκευση στον ρωμαϊκό κόσμο και ερευνητής στο Università per Stranieri di Siena, εξήγησε ότι η ανακάλυψη ενός τόσο μεγάλου θεάτρου με τον τρόπο που περιέγραφε ο Malosso δεν θα ήταν ρεαλιστικά δυνατή. Με τον συνηθισμένο ρυθμό μιας πραγματικής αρχαιολογικής ανασκαφής, θα μπορούσε να αποκαλύπτεται το πολύ μία σειρά καθισμάτων τον χρόνο, καθώς τέτοιες εργασίες απαιτούν εκτενή σχεδιασμό και συνεχή επιστημονική παρακολούθηση.
Ο Arya επισήμανε επίσης ότι κανένας ιδιώτης δεν μπορεί απλώς να ξεθάψει αρχαιότητες στην αυλή του. Μια τέτοια ανακάλυψη θα έπρεπε να δηλωθεί στις Αρχές και στη συνέχεια να ακολουθήσουν επίσημη έρευνα και οργανωμένη αρχαιολογική ανασκαφή.
12 ευρώ για τουρίστες, 40 ευρώ για τους ντόπιους
Σύμφωνα με τοπικά μέσα ενημέρωσης, οι επισκέπτες που έρχονταν από άλλες περιοχές πλήρωναν 12 ευρώ για την είσοδο. Παράδοξα, για τους κατοίκους της περιοχής η τιμή ήταν πολύ υψηλότερη, φτάνοντας τα 40 ευρώ, κάτι που ουσιαστικά λειτουργούσε αποτρεπτικά για τους ανθρώπους που γνώριζαν καλύτερα την περιοχή.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, πραγματοποιούνταν ακόμη και ιδιωτικές ομαδικές ξεναγήσεις, με κόστος 600 ευρώ για 45 λεπτά. Ο Marseglia ανέφερε ότι τα χρήματα παρουσιάζονταν στους επισκέπτες ως «ελάχιστη συνεισφορά για τη συντήρηση του χώρου». Δεν είναι γνωστό πόσοι άνθρωποι εξαπατήθηκαν συνολικά.
Το γεγονός, πάντως, ότι ο χώρος άνοιξε το 2014 και καταγγέλθηκε στις Αρχές μόλις το 2016 σημαίνει ότι κατάφερε να λειτουργήσει για περίπου δύο χρόνια. Ο Arya σχολίασε χαρακτηριστικά ότι πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι πρόθυμοι να πιστέψουν κάτι, ιδιαίτερα όταν αυτό διαφημίζεται ως αυθεντικό και επίσημο.
Η καταδίκη και το επιχείρημα ότι η απάτη ήταν… υπερβολικά προφανής
Ο Malosso καταδικάστηκε το 2019 και έχασε την πρώτη έφεση που άσκησε το 2020. Στη συνέχεια προσέφυγε στο Corte di Cassazione, το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο της Ιταλίας. Ανάμεσα στα επιχειρήματα που παρουσίασε ήταν και ο ισχυρισμός ότι η πλαστογραφία ήταν τόσο εμφανής, ώστε κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε πραγματικά να πιστέψει ότι επρόκειτο για αυθεντικό αρχαιολογικό χώρο. Το ανώτατο δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του και επικύρωσε την αρχική ποινή, την οποία πλέον εκτίει.
Η απόφαση περιλαμβάνει 28 μήνες φυλάκισης, πρόστιμο 3.000 ευρώ, καθώς και επιπλέον 3.500 ευρώ δικαστικών εξόδων. Ο Marseglia σημείωσε ότι μετά την αρχική καταδίκη του Malosso η ιταλική νομοθεσία έγινε αυστηρότερη, με τις ποινές για αντίστοιχα αδικήματα πλαστογράφησης να μπορούν πλέον να φτάσουν ακόμη και τα πέντε χρόνια φυλάκισης.
«Φαινόταν αμέσως ότι ήταν ψεύτικο»
Οι ειδικοί που μίλησαν στο CNN δηλώνουν ότι παραμένει μυστήριο γιατί ο Malosso αποφάσισε να προχωρήσει σε ένα τόσο παράξενο εγχείρημα. Ένα από τα βασικότερα προβλήματα ήταν ότι δεν φαίνεται να είχε μελετήσει επαρκώς την ιστορία της περιοχής.
Όπως σημείωσε ο Marseglia, οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν δημιουργήσει αποικίες τόσο βόρεια όσο η Βιτσέντζα, χαρακτηρίζοντας ολόκληρη την ιδέα παράλογη. Ο Arya επίσης δυσκολεύτηκε να κατανοήσει ποιο ακριβώς ήταν το σχέδιο του Malosso, καθώς, κατά την εκτίμησή του, ένας ειδικός μπορούσε να αντιληφθεί αμέσως ότι η κατασκευή ήταν ψεύτικη.
Οι σύγχρονες κολόνες και το γύψινο άγαλμα
Μία φωτογραφία που είχε αναρτηθεί στη σελίδα του χώρου στο Facebook δείχνει μία εμφανώς τσιμεντένια κολόνα δίπλα σε ένα μάλλον σύγχρονης αισθητικής άγαλμα άνδρα, το οποίο αποδείχθηκε ότι ήταν κατασκευασμένο από γύψο. Ο Peter Matthaes, διευθυντής του Museo di Arte e Scienza στο Μιλάνο, το οποίο ασχολείται μεταξύ άλλων με την τέχνη της πλαστογράφησης, επισήμανε ότι οι κολόνες ήταν ξεκάθαρα σύγχρονες.
Ο ίδιος εκτίμησε ότι πιθανώς η δύναμη της αφήγησης του Malosso ήταν εκείνη που παρέσυρε τους επισκέπτες. Από σχόλια στο διαδίκτυο, όπως εξήγησε, προκύπτει ότι οι επισκέπτες συνοδεύονταν από έναν αφηγητή που μετέτρεπε την απλή επίσκεψη σε ολοκληρωμένη «εμπειρία».
Ο Matthaes συνέδεσε μάλιστα την υπόθεση με ένα ευρύτερο φαινόμενο, επισημαίνοντας πόσο συχνά οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με αφηγήσεις –στη διαφήμιση, στην πολιτική ή στα μέσα ενημέρωσης– που επιχειρούν να τους πείσουν ποια είναι η «αλήθεια», ενώ η πραγματικότητα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική.
Οι πλαστογραφίες δεν είναι κάτι καινούργιο
Ο Mauro Puddu υπενθύμισε ότι το θέατρο-αμφιθέατρο του Malosso απέχει πολύ από το να είναι η πρώτη μεγάλη πλαστογραφία που απασχολεί την ιστορία. Ως ίσως διασημότερο πλαστό έγγραφο της κλασικής ιστορίας ανέφερε τη μεσαιωνική «Δωρεά του Κωνσταντίνου», ένα υποτιθέμενο ρωμαϊκό αυτοκρατορικό διάταγμα που υποστήριζε ότι μεταβίβαζε αυτοκρατορικές εξουσίες στον Πάπα και το οποίο αργότερα αποδείχθηκε πλαστό.
Στη Ρώμη, το Museo di Arte Salvata, δηλαδή το Μουσείο Διασωθείσας Τέχνης, εκθέτει τόσο κλεμμένα όσο και πλαστά έργα αρχαίας τέχνης σε ένα αρχαίο ρωμαϊκό λουτρό. Αντίστοιχα, το Museo di Arte e Scienza του Matthaes διαθέτει έναν ολόκληρο όροφο αφιερωμένο στην αρχαιολογική και καλλιτεχνική πλαστογραφία.
Ο Marseglia σημείωσε ότι η πλαστογράφηση αρχαιοτήτων ξεκίνησε ήδη από την Αναγέννηση. Σήμερα, μάλιστα, ένα πλαστό «ρωμαϊκό» μετάλλιο που κατασκευάστηκε τον 15ο αιώνα θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερη αξία από ένα πραγματικό αντικείμενο της ρωμαϊκής εποχής.
Ο Puddu χαρακτήρισε το ζήτημα εξαιρετικά ευρύ, εξηγώντας ότι μπορεί να κατανοήσει τόσο τον αποτροπιασμό των αρχαιολόγων όσο και μια μορφή απρόθυμου θαυμασμού για ορισμένες ιδιαίτερα περίτεχνες πλαστογραφίες. Κατά την άποψή του, οι πλαστογραφίες αποτελούν διαχρονικό κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού, καθώς οι άνθρωποι προσπαθούν να εξαπατούν ο ένας τον άλλον εδώ και χιλιάδες χρόνια. Υπενθύμισε μάλιστα ότι θεμελιώδη έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, όπως η «Οδύσσεια» και η «Ιλιάδα», βασίζονται επίσης σε τεχνάσματα, ψευδαισθήσεις και εξαπατήσεις.
Κατασχέθηκε ο χώρος – Διατάχθηκε η κατεδάφισή του
Ο χώρος έχει πλέον κατασχεθεί και ο Malosso έχει διαταχθεί να κατεδαφίσει το ψεύτικο θέατρο. Το τι θα συμβεί τελικά παραμένει, ωστόσο, αβέβαιο. Ο Arya προειδοποίησε ότι η απομάκρυνση μιας τόσο μεγάλης κατασκευής θα είναι ιδιαίτερα δαπανηρή. Όπως σημείωσε, θα ήταν εξαιρετικά δυσάρεστο δημόσιο χρήμα των φορολογουμένων να χρησιμοποιηθεί για την απομάκρυνση μιας τέτοιας παράνομης κατασκευής.
Ο δήμαρχος του Arcugnano δήλωσε πρόσφατα στη La Repubblica ότι δεν προτίθεται να διαθέσει δημόσια χρήματα για την κατεδάφιση. Δεν ανταποκρίθηκε στο αίτημα του CNN για συνέντευξη. Απάντηση δεν έδωσε ούτε ο δικηγόρος που εκπροσώπησε τον Malosso ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ενώ ο συνήγορός του στην αρχική δίκη αρνήθηκε να σχολιάσει.
Πού υπάρχουν πραγματικά ρωμαϊκά μνημεία
Για όσους επιθυμούν να επισκεφθούν αυθεντικούς αρχαιολογικούς χώρους, ο Darius Arya προτείνει τη Βερόνα για το πραγματικό ρωμαϊκό αμφιθέατρό της. Προτείνει επίσης την Aquileia, περίπου δυόμισι ώρες βορειοανατολικά, στα σύνορα του Veneto με το Friuli.
Η αρχαία ρωμαϊκή πόλη διαθέτει επίσης εκκλησία με παλαιοχριστιανικά ψηφιδωτά. Ο Andrea Rosignoli, αρμόδιος επιθεωρητής του ιταλικού υπουργείου Πολιτισμού για τη Βιτσέντζα, υπογραμμίζει ότι η περιοχή γύρω από το Arcugnano είναι ούτως ή άλλως ιδιαίτερα πλούσια σε πραγματική ιστορία. Στην επικράτεια του Arcugnano βρίσκεται η Lago di Fimon, όπου κατά τη νεολιθική εποχή υπήρχαν λιμναίοι οικισμοί με πασσαλόπηκτες κατασκευές.
Οι λόφοι Berici διαθέτουν επίσης διάφορα προϊστορικά σπήλαια. Ο Rosignoli προτείνει ειδικότερα το Grotta di San Bernardino, ενώ αυθεντικοί ρωμαϊκοί αρχαιολογικοί χώροι βρίσκονται στις χαμηλότερες περιοχές γύρω από τους λόφους.
Προτείνει ακόμη το Museo Civico Naturalistico-Archeologico της Βιτσέντζα, όπου φυλάσσονται ευρήματα από τη λίμνη Fimon, καθώς και το Teatro Berga, ένα πραγματικό ρωμαϊκό θέατρο που βρισκόταν κάποτε στο κέντρο της πόλης. Για τον Puddu, δύο από τα καλύτερα διατηρημένα ρωμαϊκά θέατρα βρίσκονται στο Αμμάν της Ιορδανίας και στην Orange της Γαλλίας. Στην Ιταλία, προτείνει το ρωμαϊκό θέατρο του Lecce στην Απουλία, το οποίο βρίσκεται στην κεντρική πλατεία της πόλης.
Η «Ιουλιέτα» παραμένει ακόμη στις πινακίδες
Στο Arcugnano, πάντως, η είσοδος στο ψεύτικο θέατρο του Malosso εξακολουθεί να είναι ορατή. Ένας σύγχρονης κατασκευής πέτρινος τοίχος και μια τεράστια μεταλλική πύλη συνοδεύονται ακόμη από πινακίδες που περιγράφουν την υποτιθέμενη ιστορία του χώρου.
Μία από αυτές αναφέρει ότι μέσα στο συγκρότημα βρίσκεται το σπίτι στο οποίο μεγάλωσε η Ιουλιέτα Καπουλέτου, μαζί μάλιστα με μπαλκόνι, χωρίς καμία αναφορά στο γεγονός ότι πρόκειται για φανταστικό χαρακτήρα του Shakespeare. Άλλη πινακίδα κάνει λόγο για αρχαίο χώρο ταφής.
Οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν ότι κάποτε το «θέατρο» ήταν ορατό από τον δρόμο χαμηλότερα στον λόφο. Σήμερα, όμως, η πυκνή βλάστηση το έχει καλύψει σχεδόν ολοκληρωτικά. Και εάν τελικά εφαρμοστεί η δικαστική εντολή για την καταστροφή του, η απομάκρυνση του ψεύτικου αρχαιολογικού χώρου θα πρέπει, κατά ειρωνικό τρόπο, να ξεκινήσει με μια ανασκαφή – μόνο που αυτή τη φορά θα είναι πραγματική.
Πηγή: CNN
