Ο Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να κατεδαφίσει το Kennedy Center και να μετονομάσει τη λίμνη Οντάριο, εάν συναντήσει εμπόδια στα σχέδιά του για ένα από τα σημαντικότερα έργα της πολιτικής κληρονομιάς του και στον νέο εμπορικό πόλεμο με τον Καναδά.
Οι δύο απειλές που διατυπώθηκαν την Τρίτη μπορεί να μοιάζουν παράλογες, ωστόσο, σύμφωνα με την ανάλυση του CNN, συμπυκνώνουν μία από τις βασικές αντιλήψεις που καθορίζουν τη δεύτερη προεδρική θητεία του, σύμφωνα με την οποία τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στη βούλησή του. «Πάρ’ τα, Καναδά και Κάμελοτ», είναι η σκωπτική εισαγωγή της ανάλυσης, η οποία επισημαίνει ότι όταν η πραγματικότητα δεν ικανοποιεί τον Τραμπ, εκείνος επιχειρεί να δημιουργήσει τη δική του. Οι δύο υποθέσεις προκαλούν παράλληλα ένα προφανές ερώτημα. Γιατί ο Αμερικανός πρόεδρος επικεντρώνεται σε τέτοιου είδους ζητήματα, την ώρα που ο πόλεμος στο Ιράν συνεχίζεται και οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με υψηλές τιμές στα τρόφιμα, στα καύσιμα και στη στέγαση, ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών; Το CNN διερωτάται εάν αυτή είναι πράγματι η πολιτική που επέλεξαν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι το 2024.
Η πολιτική του θεάματος και η επιδίωξη της υστεροφημίας
Οι προκλητικές αναρτήσεις και οι κινήσεις εντυπωσιασμού αποτελούν, σύμφωνα με την ανάλυση, αυθεντική έκφραση της πολιτικής μεθοδολογίας του Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος αξιοποιεί το θέαμα για να εξοργίζει τις ελίτ, να αιφνιδιάζει το κατεστημένο και να προκαλεί θύελλες στα μέσα ενημέρωσης. Με αυτόν τον τρόπο ενισχύει την εικόνα του πολιτικού που βρίσκεται εκτός του συστήματος και συσπειρώνει τον λαϊκιστικό συνασπισμό που τον στηρίζει.
Σχεδόν κανένας θεσμός δεν φαίνεται να βρίσκεται πέρα από τη διάθεσή του να τον ανατρέψει ή ακόμη και να τον καταστρέψει, εφόσον αντιστέκεται στην εξουσία του. Ούτε κτίρια ούτε φυσικά τοπόσημα ούτε ιστορικά σύμβολα θεωρούνται ασφαλή από τη ματιά ενός ανθρώπου που έχει οικοδομήσει την καριέρα του γύρω από τη δύναμη του προσωπικού του brand. Παραμερίζοντας δικαστήρια, συνταγματικούς περιορισμούς και παραδοσιακούς συμμάχους των ΗΠΑ, ο Τραμπ επιδιώκει να αφήσει το αποτύπωμά του τόσο στο τοπίο όσο και στον χάρτη, ώστε να εξασφαλίσει ότι η ιστορία θα τον θυμάται.
Οι ακραίες αντιδράσεις του, ωστόσο, μπορεί να αποκαλύπτουν όχι μόνο την επιθυμία για ανεξέλεγκτη εξουσία αλλά και μια αυξανόμενη αδυναμία να υλοποιήσει τους σχεδιασμούς του. Η νομική ομάδα του απειλεί να κατεδαφίσει το Kennedy Center επειδή τα δικαστήρια έχουν εμποδίσει τα σχέδιά του για την ανακαίνιση του κτιρίου και, πιθανότατα όχι συμπτωματικά, την προσπάθειά του να τοποθετήσει το όνομά του στην πρόσοψη.
Αντίστοιχα, μπορεί να αστειεύεται όταν προτείνει να ονομαστεί «Λίμνη Αμερική» η τεράστια υδάτινη έκταση που χωρίζει την Πολιτεία της Νέας Υόρκης από το Οντάριο. Πίσω από την επίδειξη ισχύος, όμως, κρύβεται το ενδεχόμενο μιας πολιτικής αποτυχίας, καθώς οι Καναδοί αρνούνται να του προσφέρουν μια νίκη στον τελευταίο εμπορικό πόλεμο. Η μετονομασία μιας λίμνης με έναν τίτλο που πιθανότατα οι περισσότεροι πολίτες δεν θα χρησιμοποιήσουν αποτελεί μάλλον φτωχό υποκατάστατο της πολυπόθητης, για τον Τραμπ, μετατροπής του Καναδά σε 51η Πολιτεία των ΗΠΑ.
Η περιφρόνηση απέναντι σε έναν Αμερικανό ήρωα
Η τελευταία απειλή για το Kennedy Center περιλαμβάνεται σε νομικά έγγραφα που σχετίζονται με τη δικαστική προσπάθεια να εμποδιστεί η απόπειρα του Τραμπ να αποκτήσει τον έλεγχο του οργανισμού. Η νομική ομάδα του προειδοποιεί ότι, εάν δεν επιτραπούν οι σχεδιαζόμενες εργασίες ανακαίνισης, το κέντρο ενδέχεται να χρειαστεί να αντικατασταθεί από ένα υπαίθριο αμφιθέατρο.
Σε πρώτο επίπεδο, ο Τραμπ χρησιμοποιεί μια γνώριμη τακτική, υιοθετώντας ένα φαινομενικά ακραίο νομικό επιχείρημα με στόχο να επηρεάσει τη δικαστική διαδικασία. Δικαστές έχουν ήδη αποφανθεί ότι ο πρόεδρος δεν έχει την αρμοδιότητα να αλλάξει την ονομασία του κτιρίου ή να εγκρίνει μεγάλης κλίμακας δομικές παρεμβάσεις. Η συγκεκριμένη εξουσία ανήκει στο Κογκρέσο και όχι στους διορισμένους από τον πρόεδρο επιτρόπους, τους οποίους έχει τοποθετήσει προκειμένου να διευκολύνει την ανάληψη του ελέγχου.
Η υπόθεση προκαλεί εντύπωση και για έναν ακόμη λόγο. Ο Τραμπ φαίνεται να αδιαφορεί για τον συμβολισμό της προσπάθειας να αποκτήσει τον έλεγχο ενός ζωντανού μνημείου αφιερωμένου σε έναν δολοφονημένο πρόεδρο, ο οποίος απέτρεψε έναν πυρηνικό πόλεμο κατά την Κρίση των Πυραύλων της Κούβας. Η ανάλυση αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ο Τραμπ να επιδιώκει να προσβάλει έναν σπουδαίο Αμερικανό και μια ιστορική δυναστεία των Δημοκρατικών, η οποία εξακολουθεί να απολαμβάνει την αναγνώριση που ο ίδιος επιζητεί, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει κατακτήσει.
Οι συνέπειες της παρέμβασης του Τραμπ στο Kennedy Center
Παρά τη γνώση του γύρω από τον κόσμο του θεάματος, η ενασχόληση του Τραμπ με το Kennedy Center δύσκολα μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένη. Η Washington National Opera και η National Symphony Orchestra έχουν αποχωρήσει από την έδρα τους. Την ίδια ώρα, η Washington Post ανέφερε ότι οι πωλήσεις εισιτηρίων και οι δωρεές κατέρρευσαν μετά την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου του Τραμπ να τοποθετήσει το όνομά του στο κτίριο.
Ακολούθησαν εικόνες που έμοιαζαν με φάρσα, καθώς ένας μουσαμάς κάλυψε την πρόσοψη, αφού δικαστήριο διέταξε τον πρόεδρο να αφαιρέσει το όνομά του από το σημείο όπου είχε τοποθετηθεί δίπλα σε εκείνο του 35ου προέδρου των ΗΠΑ. Οι επικριτές του είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν τη νέα απειλή για ολοκληρωτική κατεδάφιση του κέντρου είτε ως ακόμη μία πράξη εκδίκησης είτε ως προσπάθεια συγκάλυψης ενός ακόμη αποτυχημένου προεδρικού έργου, αντίστοιχου με την προβληματική ανακαίνιση του Reflecting Pool της Ουάσινγκτον.
Ο Τραμπ, από την πλευρά του, υποστηρίζει ότι επιχειρεί να ομορφύνει μια πρωτεύουσα που τα τελευταία χρόνια είχε αφεθεί να παρακμάσει. Είναι γεγονός ότι ο καθαρισμός σιντριβανιών, πάρκων, αγαλμάτων και ορισμένων δημόσιων κτιρίων βελτίωσε σε αρκετές περιπτώσεις την εικόνα της πόλης. Παράλληλα, μία ακόμη δικαστική σύγκρουση απειλεί να σταματήσει την κατασκευή της αίθουσας χορού, η οποία αντικαθιστά την Ανατολική Πτέρυγα του Λευκού Οίκου. Ο Τραμπ κατεδάφισε την πτέρυγα στο πλαίσιο μιας ακόμη αμφιλεγόμενης από νομικής πλευράς επίδειξης προεδρικής εξουσίας.
Την ίδια στιγμή, η προτεινόμενη πανύψηλη αψίδα, η οποία θα δεσπόζει πάνω από τους εμβληματικούς οπτικούς άξονες της αμερικανικής πρωτεύουσας, θεωρείται από πολλούς ένα μελλοντικό μνημείο προεδρικής αλαζονείας. Ακόμη και αν χάσει τη νομική μάχη για το Kennedy Center, η αντιπαράθεση μπορεί να του προσφέρει πολιτικά οφέλη. Η εκδίωξη του πολιτιστικού «βαθέος κράτους» της Ουάσινγκτον από το δικό του παλάτι των τεχνών δύσκολα θα ζημιώσει τα λαϊκιστικά διαπιστευτήριά του.
Ο Τραμπ δέχεται το δικό του τρολάρισμα
Η απειλή του Αμερικανού προέδρου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μετονομάσει τη λίμνη Οντάριο αποτέλεσε μια κίνηση χλευασμού και περιφρόνησης απέναντι σε έναν πιστό γείτονα, ο οποίος έχει στείλει επί δεκαετίες πολίτες του να πολεμήσουν και να χάσουν τη ζωή τους στους πολέμους των ΗΠΑ. Την Τρίτη, ο Καναδάς δεσμεύτηκε ότι θα απαντήσει στις δασμολογικές απειλές του Τραμπ με αντίστοιχα μέτρα, «δολάριο προς δολάριο», κατηγορώντας τον ότι παραβιάζει την κυριαρχία της χώρας μέσα από απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στις προτάσεις για μια εμπορική συμφωνία.
Η ανάρτηση ενός χάρτη με την πιθανή νέα ονομασία «Λίμνη Αμερική» μπορεί να μοιάζει με ανώριμη χειρονομία, προσφέρει όμως μια χαρακτηριστική εικόνα της πολιτικής μεθόδου του Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος αγαπά το τρολάρισμα. Οι αναρτήσεις του που γίνονται περισσότερο viral προκαλούν συχνά οργή στο πολιτικό κατεστημένο, στους αντιπάλους του και στα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης. Η αντίδραση αυτή ικανοποιεί την εκλογική του βάση και τα δεξιά μέσα.
Η πρόταση θυμίζει τη μετονομασία του Κόλπου του Μεξικού
Η ιδέα να κάνει ξανά «μεγάλη» μία από τις Μεγάλες Λίμνες δεν αποτελεί καινούργια κίνηση για τον Τραμπ. Παραπέμπει στη μετονομασία του Κόλπου του Μεξικού σε «Κόλπο της Αμερικής», την οποία είχε ανακοινώσει κατά την ομιλία της ορκωμοσίας του την προηγούμενη χρονιά.
Όταν το έκανε, η Hillary Clinton, την οποία είχε νικήσει στις προεδρικές εκλογές του 2016, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα γέλια της. Για τους επικριτές του που ανήκουν στο κίνημα Never Τραμπ, η στιγμή αποτέλεσε αφορμή χλευασμού. Η υπόθεση, ωστόσο, αποδείχθηκε μια πρώτη εικόνα ενός προέδρου που συνηθίζει να ξανασχεδιάζει τους χάρτες ώστε να ανταποκρίνονται στις σχεδόν μοναρχικές επιθυμίες του.
Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Τραμπ είχε εξετάσει δημοσίως την ιδέα να ανακηρύξει αμερικανικό έδαφος τα Στενά του Ορμούζ, τα οποία βρίσκονται υπό την ασφυκτική πίεση του Ιράν. Ένας πρόεδρος δεν μπορεί απλώς να ανακηρύξει τμήμα των ΗΠΑ έναν ξένο θαλάσσιο δίαυλο που δεν ελέγχει. Η συγκεκριμένη πρόταση, όμως, ενθουσίασε συντηρητικούς σχολιαστές και μετέφερε προσωρινά την προσοχή μακριά από την αποτυχία του να τερματίσει έναν πόλεμο που είχε υποστηρίξει ότι κέρδισε μέσα σε λίγες ημέρες τον προηγούμενο χειμώνα.
Οι μετονομασίες χρησιμοποιούνται ως εργαλείο πολιτικής ισχύος
Όλοι οι πρόεδροι αξιοποιούν σε κάποιον βαθμό τις ονομασίες ως μέσο πολιτικής εξουσίας, ώστε να εκφράσουν την ιδεολογία τους και να επιχειρήσουν να ορίσουν την εποχή τους. Ο Τραμπ, ωστόσο, οδηγεί την πρακτική αυτή σε διαφορετικό επίπεδο. Πρόκειται άλλωστε για έναν άνθρωπο που δημιούργησε την περιουσία του τοποθετώντας το όνομά του σε ξενοδοχεία, γήπεδα γκολφ, μπριζόλες και αθλητικά παπούτσια.
Η κυβέρνησή του έχει αλλάξει ονομασίες στρατιωτικών βάσεων, πολεμικών πλοίων και ορεινών κορυφών στο πλαίσιο της εκστρατείας που παρουσιάζει ως μάχη κατά της «woke» κουλτούρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επαναφορά της παλαιότερης ονομασίας Mount McKinley για το βουνό της Αλάσκας που ο Μπαράκ Ομπάμα είχε μετονομάσει Denali, αποκαθιστώντας την ιστορική ονομασία των αυτοχθόνων.
Το CNN ανέφερε επίσης ότι το Πεντάγωνο, υπό τη νέα και εμφατικά πολεμική ονομασία «Υπουργείο Πολέμου», εξετάζει το ενδεχόμενο να δώσει το όνομα του Τραμπ σε αεροπλανοφόρο που βρίσκεται υπό κατασκευή. Το πλοίο επρόκειτο αρχικά να τιμήσει τον Αφροαμερικανό ήρωα του Pearl Harbor Doris «Dorie» Miller.
Στην ανάρτησή του για τη λίμνη Οντάριο, ο Τραμπ υποστήριξε ότι δεν υπήρχε λόγος να διατηρηθεί στην ονομασία η αναφορά στην καναδική επαρχία, επειδή το διμερές εμπόριο με τις ΗΠΑ σύντομα θα σταματούσε.
Ο άνθρωπος που τρολάρει τους πάντες, ωστόσο, μπορεί να γίνει και ο ίδιος στόχος τρολαρίσματος. «Ας την ονομάσουμε απλώς Λίμνη Natalie, ώστε να ξέρουμε ότι θα αρχίσει να προστατεύει τις Μεγάλες Λίμνες», έγραψε στο X η Δημοκρατική βουλευτής Debbie Dingell από το Michigan. Η ανάρτησή της αποτελούσε αιχμηρή αναφορά στη Natalie Harp, εκτελεστική βοηθό του Λευκού Οίκου και πανταχού παρούσα συνεργάτιδα του Αμερικανού προέδρου.
Πηγή: CNN
