Το φαινόμενο δεν είναι νέο. Πιθανότατα να μην είναι και μόνο ελληνικό. Και αναφέρομαι στα όσα παρακολουθούμε και φοβούμαι ότι θα ενταθούν όσο πλησιάζουμε προς τις κάλπες. Στις τηλεοπτικές συζητήσεις, αλλά και στις συνεντεύξεις των πολιτικών προσώπων αυτό που κυριαρχεί είναι ότι άλλο τους ρωτάς και άλλα απαντούν.
Λες και υπάρχει μια αόρατη οδηγία προς του πολιτικούς από κάποιους συμβούλους που παραπέμπει στην περιβόητη παροιμία: τι κάνεις μπάρμπα-κουκιά σπέρνω. Αποτέλεσμα αυτή η τακτική αντί να δίνει στους εμπνευστές της πλεονέκτημα ή εκλογικό προβάδισμα, να τους βυθίζει στην ανυποληψία, καθώς τους εκθέτει στην κοινωνία και υποβαθμίζει τον πολιτικό διάλογο.
Ο πολίτης αισθάνεται ότι οι πολιτικοί τον κοροϊδεύουν, ενώ οι δημοσιογράφοι παρά τις πιέσεις που ασκούν επιμένοντας στην ερώτησή τους ευελπιστώντας κάποια φορά να απαντήσει ο πολιτικός, μάλλον δίνουν μια άνιση μάχη. Ισως να φταίει και το …σύνδρομο Κατρούγκαλου που μια απάντησή του σε τηλεοπτική εκπομπή έδωσε την χαριστική βολή στον ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα να χάσει τις εκλογές και ο κ. Κατρούγκαλος επί της ουσίας να αποχωρήσει από τα πολιτικά πράγματα.
Για να μην συζητήσουμε στους καυγάδες στα πολιτικά πάνελ με πολιτικά στελέχη το ένα να κατηγορεί το άλλο και εκείνο χωρίς να ακούει τίποτε από όσα του λέει είτε αναζητά την …φαρμακερή ατάκα είτε περνάει στην αντεπίθεση. Για την ταμπιακέρα τίποτε βέβαια.
Ο διάλογος …κωφών όμως δεν παρατηρείται πλέον μόνο στα πολιτικά πάνελ και στα όσα περιγράψαμε παραπάνω. Έχει επεκταθεί και στις ανακοινώσεις, των πολιτικών κομμάτων. Για άλλα κατηγορεί και καταγγέλλει το ένα κόμμα το άλλο, την μπάλα στην εξέδρα πετά το υπό κατηγορία κόμμα, και αντί απαντήσεως κατηγορεί τους κατηγόρους του για άλλα ζητήματα.
Ο απόλυτος διάλογος κωφών . Το δυστύχημα είναι ότι με αυτήν την τακτική θα πορευτούμε μέχρι τις κάλπες, και πιθανότατα και μετά από αυτές.
Και αυτό ίσως να μην μας απασχολούσε εάν ήταν ένα πολιτικό παράδοξο. Ο μη διάλογος όμως των πολιτικών κομμάτων και των εκπροσώπων τους στις τηλεοπτικές εκπομπές έχει ακόμη μια επίπτωση πιο βαθιά: Καλλιεργώντας την κουλτούρα της viral ατάκας ναρκοθετούν επί της ουσίας την όποια προσπάθεια δημιουργίας μιας βάσης για την απαραίτητη συναίνεση και συνεννόηση.
Η βάση του διαλόγου είναι να μπορείς πρώτα να ακούς το τι σου λέει ο άλλος. Και έπειτα να απαντάς με τα δικά σου επιχειρήματα σε αυτά που άκουσες. Όσο αυτό δεν συμβαίνει τόσο θα δυσκολεύουν οι συναινέσεις και οι απαραίτητες συμφωνίες μεταξύ των πολιτικών σε ζητήματα που θα μπορούσαν να προχωρήσουν από κοινού ή με μεγάλες πλειοψηφίες.
Εάν παρατηρούσε κάποιος τις δημοσκοπήσεις θα συνειδητοποιούσε ότι για να σχηματιστεί κυβέρνηση στις ερχόμενες εκλογές, υποχρεωτικά θα κληθούν οι πολιτικές δυνάμεις να ακούσει η μια την άλλη. Διαφορετικά εάν επιμείνουν στο…διάλογο κωφών, δεν αποκλείεται το αποτέλεσμα της κάλπης να τους κουφάνει…
